-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اسفند ۱۵, جمعه

با پوزش از جناب عبدالمجید سکندری

 
من متأسفانه پیام را سکندری صاحب را دریافت نکرده ام. 

تذکرات جناب عالی را همرسانی کردم. 



محترم رزاق مامون از ژورنالیستان پرکار و صاحب نام کشور است.

من از خوانندگان همیشه گی ویبلاگ ایشان بنام گزارشنامهء افغانستان هستم. لذا مدیون ایشان هستم.

*******

اخیرآ نگاشتهء ازین حقیر در رابطه به سخنرانی محترم احمد ولی مسعود در انیستیتیوت مطالعات استراتیژیک پاکستان را هم در ویبلاگ خود بنام "گزارشنامه افغانستان" و هم در صفحهء فیسبوک شان تحت همین نام نشر کرده اند؛ بدون آنکه نامی از نویسندهء ببرند.

من در فیس بوک ومسنجر شان این گونه تبصره (کامنت) گذاشتم:

" مامون عزیز؛

میدانم که میدانید که این بخشی از نوشته من است ولی شما در آغاز ویا پایان آن هرگز از نویسندهء آن نام نبرده اید.

آیا این یک اشتباه نوشتاری است، فراموش کاری است یا چیز دیگری؟"

ولی با گذشت بیش از یک هفته واکنش و جوابی از خود نشان ندادند. لذا این یادداشت را همگانی ساختم.

 در ذیل هم کاپی نوشتهء خود و هم از محترم مامون صاحب را می گذارم.

******

نوشتهء من:

سخنرانی محترم احمد ولی مسعود در انستیتیوت مطالعات استراتیژیک پاکستان؛

یک صحبتِ صریح، با محتوا و دپلوامتیک.

محتوا و فشردهء سخنان آقای مسعود را شاید اینطور بتوان خلاصه کرد:

1- تا سیاست داخلی عادلانه نگردد، ما به صلح و ثبات نمیرسیم.

 سیاست داخلی وقتی عادلانه میگرردد که در اداره و حاکمیت همه اتنیک ها و اقوام کشور سهیم باشند . این وقتی میسر است که اداره کشور غیر متمرکز و ارگانهای محلی قدرت دولتی کشور انتخابی گردند.

2- بدون داشتن یک سیاست متوازن خارجی ما به صلح نمیریسم. افغانستان در یک منطقهء استراتیژیک موقعیت دارد که هم منافع کشورهای همجوار و منطقه و هم قدرتهای جهانی درآن گره خورده است. فقط یک سیاست متوازن خارجی میتواند چنین اجماع بین المللی را باعث گردد.

- ما به دوستی با پاکستان نیاز داریم. چون هم همسایه ایم و هم  مشرکات تاریخی، فرهنگی، دینی و منافع مشترک و استراتیژیک اقتصادی و امنیتی داریم.

- امریکا باید یک پالیسی خروج مسئولانه را در پیش گیرد؛ نه مثل روسها که با خروج غیرمسئولانه خود باعث تشدید جنگ شدند.

- مذاکرات دوحه باعث ختم جنگ نمیشود؛ چون این مذاکرات بازتاب دهندهء واقعییات افغانستان نیست. این مذاکرات نه بین نیروهای متفاوت بلکه میان دو گروه از یک قوم است. هم طالبان وهم اشرف غنی نمایندگان یک قوم اند.

- صلح باید بین دو حریف یا دو دشمن باید صورت گیرد( طالبان و ضد طالبان) نه میان دو دوست (طالبان و حکومت اشرف غنی).

******

من این سخنرانی آقای مسعود را بسیار موازی با نظریات و اعتقادات خود که در اکثر نوشته های تحقیقی و حتی فیسبوکی خود انعکاس داده ام یافتم و طبعا از آن حمایت میکنم.

دوستانی که بزبان انگلیسی بلدیت دارند به شنیدن با دقت این سخنرانی دعوت میکنم.

از بنیاد مسعدود توقع میرود تا ترجمه فارسی این سخنرانی را نشر نمایند.

******

متنی که در صفحهء آقای مامون به نشر رسیده:

نکات عمدۀ سخنرانی احمد ولی مسعود در انستیتیوت مطالعات استراتیژیک پاکستان

1- تا سیاست داخلی عادلانه نگردد، ما به صلح و ثبات نمی رسیم.

 سیاست داخلی وقتی عادلانه میگردد که در اداره و حاکمیت همه اتنیک ها و اقوام کشور سهیم باشند . این وقتی میسر است که اداره کشور غیر متمرکز و ارگانهای محلی قدرت دولتی کشور انتخابی گردند.

2- بدون داشتن یک سیاست متوازن خارجی ما به صلح نمیریسم. افغانستان در یک منطقهء استراتیژیک موقعیت دارد که هم منافع کشورهای همجوار و منطقه و هم منافع قدرتهای جهانی دراینجا گره خورده است. فقط یک سیاست متوازن خارجی میتواند اجماع بین المللی صلح را باعث گردد.

- ما به دوستی با پاکستان نیاز داریم. چون هم همسایه ایم و هم  مشترکات تاریخی، فرهنگی، دینی و منافع مشترک و استراتیژیک اقتصادی و امنیتی داریم.

- امریکا باید یک پالیسی خروج مسئولانه را در پیش گیرد؛ نه مثل روسها که با خروج غیرمسئولانه خود باعث تشدید جنگ شدند.

- مذاکرات دوحه باعث ختم جنگ نمیشود؛ چون این مذاکرات بازتاب دهندهء واقعییات افغانستان نیست. این مذاکرات نه بین نیروهای متفاوت بلکه میان دو گروه از یک قوم است. هم طالبان وهم اشرف غنی نمایندگان یک قوم اند.

- صلح باید بین دو حریف یا دو دشمن باید صورت گیرد( طالبان و ضد طالبان) نه میان دو دوست (طالبان و حکومت اشرف غنی).

*****

نوت: هردو متن بشمول کامنت من را هم در صفحه فیسبوک من و درگزارشنامهء افغانستان و فیسبوک مامون صاحب میتوانید ببینید.