-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اسفند ۱۸, دوشنبه

عزت مردم و عزت ارگ نشینان یکی نیست

امرالله صالح می گوید: ترجیح می‌دهم که مرمی طالب و پاکستان را بر سینه جا دهم؛ اما به هیچ قیمتی بالای سرنوشت مردم معامله‌گری نمی‌توانم و ما خواستار صلح آمرانه نیستیم.

اما امرالله و غنی از مردم منزوی شدهاند.

اشرف غنی درشش سال قدرت، مطلق سیاست نفاق و لجاجت را دنبال کرد. ضربۀ مهیب و منحوس سیاست غنی، بیشتر پشتون ها را خراب کرد. اکنون که برلبۀ گودال ایستاده استخودش را مجلس یاد بود از مارشال فهیم را برپا کرده تا دردقایق 99 علیه موجی که او را هدف گرفته، ایستاد شود. 


 بیانیۀ امرالله صالح درمراسم سالیاد درگذشت مارشال فهیم، درظاهرامر، مخالفت با مفادات نامه وزیرخارجه امریکا؛ اما صاف و ساده پرپر زدن یک مرغ بسمل است. اما درمهندسی یا دستکاری واقعیتی که درجریان است، هیچ تأثیری ندارد. «عزت» افغانستان معادل عزت سه نفر ارگ نشین نیست. اشاره به احمد شاه مسعود و ضجه برای قانون اساسی، حالا به یادش آمده است. این نحلۀ ضد نظام، به سرکرده گی اشرف غنی، از تمام مواد قانون اساسی، به جز رنگ سه گانۀ بیرق، مابقی همه را قدم به قدم نقض و لگدمال کرده اند.

نخبه گانی که در ردیف نخست مجلس نشسته و به گفتارصالح گوش می دهند؛ دردل به دستپاچه گی صالح - غنی می خندند. آن ها همه بخشی از پروگرام خلیلزاد هستند.

برای امرالله و غنی، زمان آن رسیده است که از کارکردهای خود حساب بدهند. کود 91 و دیگرلاف ها نجات شان نمی دهد. اعلام ایستاده گی علیه فیصله های درحال نهایی شدن، شکستاندن استخوان خود و حمله برواقعیت با دست خالی است.