-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۳۹۹ اسفند ۲۸, پنجشنبه

کنگرۀ جمیعت ازنظر حیثیتی شکست خورده

کنگرۀ استعجالی به خاطررسیدن به مناصب مؤقت دولتی حتی دراندازه نیمی از کودتای 2001 هم دست آورد نخواهد داشت. 

 کودتایی که درسال ۲۰۰۱ به هدف کنار زدن استاد ربانی و شروع ماه عسل سه نفره، به پیروزی رسید، علتش آن بود که شرایط به نفع کودتاچیان بود. احمد شاه مسعود از صحنه حذف شده و استاد ربانی به فشار قوۀ خودی، درجبل السراج قرنتین شده بود تا آن که موافقت نامه بن امضاء شد و همه کابل آمدند.

دست آورد کودتا علیه جمیعت در۲۰۰۱، از دست رفتن همه دست آورد های سیاسی برای سراسری سازی ارزش های دموکراسی و انتخابات و نظام سازی سالم درکشور درطی دو دهه بود. بنیاد های کشوراز سوی یک اقلیت بی ریشه و بیگانه با افغانستان متلاشی گردید.

اکنون ذهنیت نسل جوان ودرس گرفته از تجربه ها و گمراهی های نسل اول، دربرابر رزمایش های کودتایی مشابه آن سال ها، بسیار حساس است. نخبه گان دودمان احمد شاه مسعود و استاد ربانی، به شمول فرماندهان ارشد نظامی هم درصحنه حضور دارند و یک نگرانی عمومی از پارچه سازی جمیعت وجود دارد. کنگره سازان ازنظر محتوا میدان را باخته اند. این کنگره یک کنگرۀ دولتی به پیشواز نشست استانبول تعریف می شود و هرگاه دایر هم شود، هیچ آبرویی نخواهد داشت. در بین کنگره سازان شخصیت های بسیار مؤثر و خوش نام وجود دارد که متأسفانه به تدریج زیر باران موج نفرت و اعتراض، مستور خواهند شد.

علت شکست کنگره سازان این است که همه درک کرده اند که هدفش، دسترسی به ابزاری است تا درتقسیم عاجل قدرت که درپیش است؛ مناصبی دراختیار چند نفر نخبه قرار داده شود.

کودتای دیروز با قوت مارشال فهیم انجام گرفت که هیچ کسی دربرابر قرار نداشت؛ اما دروضعیت حاضر، صلاح الدین و احمد مسعود همراه با نسل جوان درخط دفاع از کیان جمیعت قرار گرفته اند. کنگره سازان درنهایت صاحب یک فرکسیون خواهند شد.