-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ فروردین ۲۷, جمعه

راه مقابله با طالب، قاطعیت بی امان است

 طالب، به جز ضربات لاینقطع و ویرانگر، با هیچ ابزاری مهار نمی شود. دولت غنی، هیچ گاه به اردوی ملی و نهاد های امنیتی، اجازۀ داشتن دست باز در سرکوب و اضمحلال گروه های تروریست نداده است. هنوز هم در «دفاع فعال» است. طالبان بعد ازآزادی شش هزار تن از جنگجویان شان، هزاران تن از نظامیان و مردم عادی را قتل عام کرده اند.

کدام نیرو می تواند آنان را متوقف کند؟ اردوی ملی که اجازه ندارد. پس لشکرهای مردمی دو باره مسلح شده، خشماگین، پرانگیزه، وحشتناک و کارتمام، می تواند با این پدیده معامله کند. وضع به همان نقطه درحال نزدیک شدن است. هرگاه لشکرهای ملی برای دفاع از مدنیت، گسترۀ جنگ را دراختیار خود بگیرند؛ تلفات طالبان چند برابر می شود. افزایش ظرفیت ضربه و تباهی، طالب را متوقف و گریزان به سوی سرحدات می کند.

آنانی که صرفاً از دارایی های نا مشروع شان پهره داری می کنند، درامان نیستند. آن ها از سوی طالب یک هدف عمده هستند. اما لشکرهای ملی باید پیش از طالبان، دارایی های آنان را مصادره به مطلوب کند