-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ فروردین ۲۶, پنجشنبه

اوضاع اضطراری و فوریت های مقاومت ملی


 اکنون اردوگاه مقاومت باید از خام طمعی، انتظار موهوم، معامله و خیانت های مقطعی  وکش وگیرهای «اودُرزاده گی» دست بشوید.

 دشمن درعقب خانه های شان ایستاده است؛ تنها یک راه است: به ترس های خود پایان دهند؛ از ترس خود بترسند!

دل بستن دربست به نیروهای امنیتی فعلی محاسبۀ بدون ثقل است؛ امری است نوسانی. نیروهای امنیتی کنونی، دست نگرِ حکومت وتمویل کننده ها اند. بیشتر درخدمت جمهوری چهارنفره است و تجربه ثابت کرده که هرگاه قومانده شوند، سازوبرگ نظامی و اداری جنبش مقاومت دوم را نیز تارومار می کنند. ستاد جنگی مقاومت ملی طی یک کمپاین توده ای درحال شکل گیری است. هیچ نخبه و مدعی زعامت نباید گرفتار خود فریبی شود. طالب، به هیچ معیارانسانی، اخلاقی، ملی و افغانی اعتقادی ندارد و فقط یک رباتی است که مغزش از سوی آی اس آی طراحی و پروگرام شده است.

درحال حاضر، فرماندهی مقاومت به رهبری احمد مسعود با دشواری های کمرشکن داخلی و بیرونی رو به رو است. فرصت های زیادی از دست رفته، مارهای آستین زیادی پرورده شده و نیروی مقاومت علیه طالبان ظرف دو دهه، از کار افتاده است. هم اکنون برخی از چهره های بارز، با آی اس آی رابطه دارند؛ نکته ای که درمقاومت اول چندان مشهود نبود.

 تمام استقامت های مبارزه باید سر از نو مشخص وتنظیم شوند. کار مقاومت، از سرکوب و طومارپیچی شبکه های خائن داخلی باید آغاز شود. این سخت ترین مرحله کار است. اوضاع اضطراری است و اکنون جنگ امریکا به شکل دیگری دربرابر مطالبات آسیایی ادامه می یابد.

جنگ درطرحی جدید، نخست فارمول همسویی سیاسی نیروها را درداخل کشور تغییر می دهد. دلیلش این است که پایگاه مردمی مقاومت ملی ازنظر توانمندی نظامی وعملیاتی هنوز مثل آتش زیر خاکستر است.