-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اردیبهشت ۳۰, پنجشنبه

مارشال دوستم چرا این بار ضرب شصت نشان می دهد؟

به نظر می رسد که اجماع منطقه ای وجود ندارد و کنفرانس استانبول به نحوی سبوتاژ شده است. 


 دو هفته بعد از ملاقات مارشال دوستم با رجب طیب اردوغان و دیگر سران ترکیه، اعتراضات تهدید آمیز جنبش ملی علیه تعیینات اشرف غنی رنگ دیگری به خود گرفته است.

مارشال دوستم درسفر ها و دیدارهایش با ارکان ارشد دولت ترکیه هیچ پنهان کاری نمی کند و بعد از دیدارهایش با مردان قدرت درانقره، بازتابی آنی و چالش انگیز درافغانستان نمی داشت.

درین میان  آیا تعیینات معنا دار اشرف غنی از سر بی فکری و لجاجت است؟ به نظر می رسد چنین نیست. متحدان منطقه یی اشرف غنی ( هند و ایران) با تمام قدرت به هدف مدیریت و نظارت بر اوضاع پسا خروج امریکا و ناتو با هم کنار آمده اند. 

خیلی منطقی بود که این چنین مبارزۀ کارساز و قاطع زمانی شروع می شد که اشرف غنی در دورۀ اول ریاست جمهوری خویش، یک میلیون رأی ترک تبار ها را در صندوقش ریخت و درعوض، شخص مارشال دوستم را از کابل راند و بیش از یک هفته اجازه اش نداد که به دفتر صدارت ( معاونیت اول) برود.

وی دستور قاطع مبنی بر زدن مرمی بر فرق والی تحمیلی غنی در فاریاب را زمانی باید صادر می کرد که طیارۀ حامل وی به حیث یک رهبر و یک نظامی مقتدر اجازه نیافت که در زادگاه و یا قلمرو افغانستان فرود آید. این پنجه در پنجه اندازی به خاطر یک والی، به اختلاف ( نه اجماع منطقه ای) دلالت دارد که می تواند بسیار هول ناک باشد. هند و ایران هرگز اجازه نمی دهند که نقش آن ها به نفع پاکستان و ترکیه و عربستان، کمرنگ و یا مصادره به نام یک صلح یک جانبه با طالبان ( درواقع به قدرت آوری طالبان) شود.

به نظر می رسد که نشست ترکیه سبوتاژ شده باشد. ایران چندین مرتبه هشدار داد که دادن نقش حاشیه ای کمرنگ به ایران درتعامل با صلح و جنگ افغانستان، عواقب دارد. خیالات هندی که معلوم است. 

اثرعکس الحرکتی سیاست هندی را امروز وزیرخارجه پاکستان درسخنانش متبلور کرد. او درمحضر پارلمان با آشفته حالی گفت که سیاست دوگانۀ خطرناکی درحکومت کابل حاکم است وپاکستان تلاش هایش را برای یک صلح پایدار درافغانستان به انجام رسانده؛ اما مقامات کابل درملاقات ها برتوافقات صحه می گذارند؛ سپس رجال دیگری حرف خلاف آن را برزبان می آورد.

ترکیه درتبارزات فرامرزی خویش درخاور میانه از دست ایران شکست خورده و منزوی شده است. سیاست ترکیه درجهان اسلام تحت الشعاع حمایت های پرهزینه و عملی ایران از فلسطین، لبنان و یمن، نقش ترکیه را که دعوای حق اول در رهبری جهان اسلام را در سر دارد؛ قوس نزولی به خود گرفته است. به نظر می رسد که اردوغان قصد دارد چیزهایی را که دردیگر نقاط درسیاست بین المللی از دست داده، درافغانستان جبران کند. به این ترتیب، یک جنگ استخوان شکن قومی درشمال محتمل الوقوع است.