-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اردیبهشت ۲۸, سه‌شنبه

نامه عثمان نجیب به ملک ستیز

 یاد‌واره ها

نامه‌ی من به محترم ملک ستیز رفیق من، دانش مند گرامی ‌و هم صنف سیاسی من:



بیا تا رسم نامه نویسی به دوستان را زنده کنیم و من آغاز کرده ام

من و ستیز و فرید برادر ستیز عزیز شاگردان و هم صنف های یک مکتب سیاسی و بودیم، حالا هم که ایشان ماشاءالله از دانش‌مند های سرآمد روزگاران اند، در نو‌ جوانی هم همین گونه بودند. باری روایت کردم که در اولین جلسه‌ی مخفی سیاسی رفیق حضرت محمد استاد سیاسی هر دوی ما و برادر مهتر ایشان از من پرسیدند مطالعه‌ی سیاسی دارم، من خندیدم و استاد من را ادب کردند، مَلکِ نوجوان و آگاه تر از من در آن زمان و این زمان با وجود کهتری عمر به استاد گفتند تا اول به من یاد بدهند که مطالعه‌ی سیاسی چیست و بعد بپرسند، درسی که مادام العمر مشعل راه من شد، هر چند حالا ایشان بحمدالله سیر صعودی دانش‌وری را پیمودند، منی نادان از همان صنف اول بلند نه رفتم، وای بر کهالت من، عقل به سر است نه به سال ورنه ملک ستیز گرامی ما عمری از من کم تر دارند. 

اما خبر منی بیمار و علیل روز کار را نه می گیرند، رسم هم صنفی‌گری آن هم سیاسی، هم بازی بازی کودکانه‌یی و نو جوانی و همسایه‌گی چنین نیست که بی خبر از هم باشیم اما چنانیم، جبر زمان آن قدر هم بی رحم نیست تا در چهار - ده سال احوالی از هم نه داشته باشیم، مگر آن که بی مهر شده باشیم. سلامت باشند هر جا که افتخار دارم که همه هم‌صنفان سیاسی و مکتبی ‌و دفتری من اهل خِرد اند و استادان اندیشه. 

در میان آن همه روشنایی ها تاریکی حضور بی فروغ من هم از یُمن روشنی شان پر‌نور می گردد. ارچند نامه نگاری به دوستان ‌و هم صنفان و هم مسلکان رخت سفر بربسته اما من این نامه را برای تو نوشتم ملک عزیز، بیا رسم نامه نگاری برای دوستان را زنده سازیم، کی می داند که ز بعد من و تو چی می آید...؟ در بستر بیماری ها بودم که مصمم شدم به همه دوستان ام تا جایی که مقدور است نامه بنویسم و از خاطرات خود یکی را روایت کنم و اولین ناهه برای روح رفیق کارمل عزیز و اناهیتا مادر و رفیق بریالی، رفیق صمد و رفیق عظیمی و همه شهدای راه وطن عنوانی رفیق فیضی نوشتم

دومین اش را به تو ماندگار ساختم.

                کام‌گار بمانی با خانه واده‌ی محترم ات

                            محمد عثمان نجیب

                      هم صنف تنبل سیاسی ات