-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اردیبهشت ۲۸, سه‌شنبه

فرمانده انوشه یاد: درهیچ شرایطی مزاحم کوچی ها نشوید!


 این گزارش به قلم حاجی عبدالرحیم یکی از دستیاران شادروان احمد شاه مسعود نگاشته شده است. 

زمان دشوار مقاومت و آمدن کوچی‌ها به پنجشیر! 



در  شرایط حاد و بحرانی که حمله و تسلط طالبان هر روز بر نقاط مختلف بیشتر می‌شد و در ضمن راپورهای متواتر بر این بود که کوچی ها که داخل پنجشیر می‌شوند، هر کدام در بار شتر خویش سلاح انتقال می‌دهند و در زمان  مساعد از عقب بر جبهه که موقعیت مناسب به هر گونه عمل مخرب را در خود داشت حمله کنند.

ده‌ها بار در مورد چنین موضوع در جلسات قوماندان‌ها بحث صورت گرفت جناب آمرصاحب که نیز اطلاعات دقیق‌تر داشت،هیچ وقت از چنین پلان نگفت تا بالاخره در جمعی از علما و قومندان‌ها شرایط را مطرح نمود و همه نظر دادند چیزی که شما صلاح می‌دانید در شرایط جنگی فعلی بهتر همین است و بعضی برادرها بر ممانعت اصرار داشت در جلسه آمرصاحب فرمودند به خاطری که از حادثه جلوگیری شود، هر کوچی که با مواشی داخل پنجشیر می‌شوند باید ضمانت‌خط و شناخت از قوماندان محل با خود داشته باشد، جناب شان به ریاست دفتر به پنجشیری صاحب هدایت دادند که مکتوب صادر کند ، تا کسی مزاحم کوچی ها نشود. 

مطابق هدایت آمرصاحب، کوچی‌ها بدون مانع رفت و آمد می‌کردند، یک روز که آمرصاحب به  طرف شمالی میرفتند، در دالان سنگ که آمدیم مشاهده کردیم که گوسفندان زیادی به طرف گلبهار در حرکت استند؛ آمرصاحب به دریور هدایت داد تا موتر را ایستاد کند. 

به من گفت: رحیم! ببین چرا رمه گوسفندان به  جای بالا طرف پایین میروند، وقتی از تلاشی پرسیدم گفتند، این‌ها ضمانت‌خط نیاورده‌اند.

قضیه را به آمرصاحب گفتم فرمودند: گناه این گوسفندان و شترها چیست تا به کوهستان بروند؟ رمه را به گوشه ای توقف دهید و یک نفر برود ضمانت‌خط  بیاورد. شب که از شمالی بر گشتیم به ده ها کوچ‌بار روانه پریان و خاواک بودند و در بعضی جاها که سرک تنگ بود دقیقه ها ایستادیم. 

کسی به آمرصاحب گفت: با رفتن اینها به پنجشیر جنجال بزرگ تری خلق نشود،  فرمود: ترتیب خوب گرفته شده خداوند مهربان است ، سال‌ها این مردم با مردم پنجشیر مراوده خوب داشتند، همچنین شناخت قوماندان محل و ملک قریه در شناخت شان کافی است،از طرف دیگر همین که روزی ای برای  این حیوانات در کوههای پریان و خاواک به خاطر سه ماه تعیین شده مخلوق خداوند استند، مشکل ایجاد نشود،اگر بدانیم که به مواشی خود پریان و خاواک کفاف علوفه نمی شود جلوگیری آن مشکل نیست هر آنچه آفریده شده از سبب علتی بوده. 

تمام مشکل ربط دارد به کفایت حکومت محلی که هیچ گونه توجه به حاکمیت  نظم و قانون ندارد، اگر به گذشته مرور کنیم آمر صاحب ! اندک ترین خلاف ورزی را تحمل نداشت حتا کس اجازه نداشت چوب تازه بلوط کوه را به سوخت ببرد.

“الحاج عبدالرحیم”