-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اردیبهشت ۱۶, پنجشنبه

چرا از احمد مسعود ترسیده اند؟

 چرا، جنایات و خطرات هول آور از سوی طالبان را فراموش کرده و همه با دهان باز به سوی احمد مسعود دور خورده اند؟

طالب و تروریزم، زنده گی را برهمه حرام کرده و وظیفه مردم و اقارب و بسته گان کسانی که بر اجندای نظامی احمد مسعود می تازند، فقط بردن تابوت است. احمد مسعود جنگ دربرابر جنگ را شعار داد. مگر کرزی و غنی، 20 سال از شعار صلح و دادن امتیازات نجومی به هراس افگنان چیزی به دست آوردند؟  مگر راه دیگری است؟

طالب را با ضربات ضد طالبی می توان استخوان شکن کرد. ورنه، راه تسلیم برای همه باز است. بروند تحت شریعت طالبی زنده گی کنند. 

علت عینی ظهور احمد مسعود این بود که کارد به استخوان همه رسید. نوبت احمد است تا دم تبر را راست و دقیق درترق کُندۀ حوادث بزند؛ آمده است تا گوشه خیمه های فساد را بالا بزند و به مردم نشان دهد که فلان جلالت مأب چقدر آدمی خاین و دون همت بوده و فلان، اتو کشیدۀ به ظاهر محترم، صرفاً بردۀ اوامر دو تابعیته ها و کانال های بیرون بوده است. 

موج واکنش به موضع گیری احمد مسعود، به زودی به یک گفتمان تازه بدل می شود. حال، همه چیز داغ و نا متعارف معلوم می شود؛ به مرور همه چیز سیر عادی به خود می گیرد. با زمان و نفس دگرگونی هیچ نمی تواند پنجه بدهد.