-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اردیبهشت ۱۶, پنجشنبه

سینه چاکان غنی حالا چی می کنند؟

 دسته جاتی که اشرف غنی را آخرین پناه گاه پندارهای خویش به هر بهای ممکن قیاس می کردند، نخست باید علت العلل زوال و شکست او را ارزیابی کنند. 

بعد نیاز دارند بین طالب و نیروهای مقاومت یکی را انتخاب کنند؛ هرچند شعار شان این باشد که باید بین بد و بدتر یکی را انتخاب کنند. راه سومی وجود ندارد. پنداره های پنجاه سال پیش، به باد فنا رفته و زنده گی از هریکی، تحلیل و پیش آمد تازه می طلبد؛ ورنه، گوشۀ عزلت گرفته و تنها به کوبیدن این و آن و سنگ باران لفظی طالب و نیروهای مقاومت ادامه بدهند. 

اکنون تمامی طیف های به ظاهر دموکرات ( اما تا عمق استخوان تبارگرا) ساکن اروپا و امریکا و افغانستان، به عین دریافته اند که بدون همسویی و اجرای عدالت سیاسی و توزیع ثروت و قدرت درافغانستان، هرگاه گروهی از عرش معلی هم به افغانستان فرود آورده شوند؛ تارومار و دفن تاریخ می شود. این را هم به تجربه دریافته اند که در برابر طالب و پاکستان، هیچ نیرویی به غیر از نیروی مقاومت با محوریت پنجشیر و شمالی، تاب ایستاده گی ندارد. دربیست سال اخیر، به عمد و به تجاهل، ازین واقعیت تن می زدند و درلفاظی های مدنی ووطن پرستانه، نیروهای مقاومت را اول، طالبان را دوم به چوب ملامتی می بستند.

اکنون موضع شان چی است؟ بی طرفی؟ ضدیت با هردو؟ کدام طرح نو در میان است؟