-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ خرداد ۱۵, شنبه

طرح امنیتی غرب کابل یک فکاهۀ سیاسی است

 حاجی محمد، محقق مشاور ارشد اشرف غنی در امور سیاسی و امنیتی است. اما وی درهمایشی درکابل، از دستگاه به رهبری «سرقوماندان اعلی» شکوه سرداد که آدم کشانی را که درمحل زیست هزاره های غرب کابل حمام خون راه انداخته اند؛ در ازاء پول رشوه و یا ملاحظات دیگر از بند رها می کنند!

پس جناب ایشان درآن بالا چی کار می کند؟

ازین قرار منصب پرطمطراق «مشاور ارشد اشرف غنی درامور سیاسی و امنیتی» یک جایگاه تشریفاتی و سمبولیک است.

حالا اشرف غنی گیم کودکانۀ روی میز و کاغذ را به راه انداخته که سه نفر درآن درگیر و خوشحال اند. تمام سکتورهای امنیتی را کناره کشیده، درعوض، مسابقۀ «طرح» سازی بین محقق، دانش ( به داوری داوود ناجی )، یعنی کش وگیر دربارۀ هیچ را به راه انداخته است! اکنون دوران «دفاع خودی» سپری شده است. دشمن، بخشی از درون خانه است؛ دفاع خودی چه تعبیری دارد؟

خود شان می دانند که حکومت برای شوراندن مردم علیه طالب، درهمسویی با وهابی ها و حتی به مشورۀ ایرانی ها، هزاره ها را هدف یک بازی عملیاتی انتخاب کرده است. این جنگ وگریز «سیاه» جمهوری سه نفره را نجات نمی دهد. دشمن تا زمانی که درمواجهه با نیروی منسجم مقاومت ملی، ازنظرساختاری، شکست های کارسازی را تجربه نکند، وضع ازین هم وخیم تر می شود.

امرالله صالح هم زمانی از روی ذوق آماتوری وفیس بوکی قصد داشت برای ارائه خدمات امنیتی به جامعه هزاره، کورس تنویری دایر کند! این طرح ها هم مشابه به همان کورس نا شروع است. حالا احوالش را بگیرید که هم وغمش، سودای دفاع از خانه و کاروان موتر ها از خانه تا دفتر است. 

درغرب کابل هیچ طرحی جوابده نخواهد بود؛ مگر این که اول به این پرسش های مردم پاسخ مستدل و مستند داده شود که قاتلان جنبش روشنایی کی ها بودند، حمله بر آموزش گاه ها و شفاخانه زنان درغرب کابل کار چی کسانی بود؟  دستگاه امنیتی - سیاسی حکومتی با این همه عمق و پهنا تا هنوز خبر ندارد یا نمی خواهد توضیح بدهد که عوامل آن همه فجایع کدام گروه و مفرزه تروریستی بودند؛ از کجا آمدند؛ و اکنون کجا اند؟ چرا به دام نیامدند وقس علیهذا...

اگرمی گویند چیزی درین باره نمی دانیم؛ آنگاه، دایرۀ مصیبت کامل می شود.

اگر حکومت - جمع دانش و محقق- درگفتارش نسبت به جامعه شیعیان و به خصوص هزاره ها صادق است، بهترین راه این است که قوای عظیم نظامی را که به ناحق برای سرکوب و سوختاندن آبادی های بهسود درآن جا مستقر کرده، بیاورد درچهار اطراف دشت برچی و نواحی پرنفوس هزاره جا به جا کند. طرح کذایی تبلیغاتی چه به درد می خورد؟

مجموعه تحلیل ها و یافته ها از کانال های مختلف نشان می دهد که عوامل آن همه فجایع دراحاطۀ گروه حاکم درارگ است و هم اکنون مهمانسراهای امنیت ملی از داعشی های ننگرهار و شمالی پر است و هرزمانی که لازم می افتد؛ چند تایی را به عملیات می فرستند. گزارشنامه افغانستان چهارسال پیش به نشانه هایی دست یافته بود که سه انفجار مرگبار در بادام باغ کابل حین خاک سپاری سالم ایزد یار، از سوی شورای امنیت به رهبری حنیف اتمر سازماندهی شده بود و نفراتش از مهمان خانه ها انتخاب شده بودند.

شورای علماء از الف تا ی، درمباحث داخلی خویش، مستقیم وواضح می گویند که ترور علماء از جمله ایازی نیازی و مفلح، کارامنیت ملی به وسیلۀ انتحاری های تحت «مدیریت» است.

اگر مایل نیستند به هیچ یک از پرسش های بالا پاسخ مقنع بدهند، دست کم درین باره وضاحت دهند که جبهات داعش که آن همه از زبان قوماندان های ناتو و امریکایی خطر بزرگ منطقه یی وجهانی تعریف می شدند؛ یک باره چی گونه از صحنه ناپدید شدند؟

توجه کنید: حالا گروه ارگ از داعش چیزی نمی گوید؛ نام طالب را روی آن گذاشته است. می گوید، داعش دروغ است؛ همه اش طالب است. چون، این گروه ضد طالب را دراختیارخود دارد و استعمال می کند. از عملیات انتحاری دردانشگاه، تا به خاک وخون کشیدن محفل عروسی درغرب کابل و زدن پایه های برق و ترورهای گزینه شده، همه وهمه ... را کارطالب می داند. به این ترتیب، جنگ طالب از پاکستان و عملیات داعشی از شورای امنیت ملی کابل برعلیه مردم سازماندهی و اجرا می شود.

جمهوری سه نفره! موجی را که هماره دست کم گرفته اید، به شما نزدیک شده روان است.