-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ خرداد ۲۶, چهارشنبه

با این کلمات، کسی رهبر نمی شود

 پیام ضد مدنی استاد عطا به دودمان استاد ربانی

پیام تعجب آوری از سوی استاد عطا در مذمت «سیال» یا «سیال ها» ی سیاسی – تنظیمی اش مرقوم کرده است. 

در تاریخ سیاسی افغانستان، کسی به یاد ندارد که فردی با القاب « رهبر»، «امپراتور»، «جهادی سابقه دار» قس علیهذا که دعوای «رهبری ملت سرفراز و مجاهد افغانستان» را پیوسته بر زبان مکرر کند؛ ناگهان نقاب پس زند و چنان طبل طعنه زنی علیه هم سنگران و «برادران» بکوبد که حتی از یک دشمن چند وجهی انتظار نمی رود.

استاد عطا به بهانۀ یاد آوری از یک «هم سنگری» بی نام که «سی وهفت سال تمام شب و روز دوشادوش» وی در «جبهه وسیاست» قرار داشته، ناگه از سر قصد، گریزی زده بر یک کژراهه، و آبروی دودمان کسی را ندافی کرده است که نیم قرن او را «رهبرمعنوی» جهاد و مقاومت گفته و حدیث پاس و احترام نسبت به آن «شهید صلح» برزبان رویانده و بالای معصوم استانکزی و دیگران به خاطر انتقام از خون «آن شهید» و آن «پدرمعنوی» تریبیون ها داغ کرده است. 

اشارۀ عطا نور به فاطمه جان ربانی ( دختراستاد ربانی ) است که «مُدل» است و «درخارج» رستورانت دارد. از ایشان پرسیده شود که در دنیای پیشرفته امروز، وی که از مقام «سیاست» و جبهه داری و «رهبریت» دم می زند؛ مدل بودن و رستورانت داشتن چی عیبی مگو حساب می شود که عامل چنین کاری مستوجب این همه گزیدن و چوکیدن باشد؟

اگراز روی عقل سلیم و نگاه شسته از آلوده گی های تعصب عادتی و قرون وسطایی به قضیه بنگریم، خانوادۀ استاد ربانی و شخص صلاح الدین درمیان هم نسلان دیروز و امروز از رهگذر زنده گی ظاهری و باطنی، نمایش های و رنگمالی هایی از نوع نایده گی و بدویت گری، درجایگاه مدنی و واقعیت بینی درخشانی قرار داشته است.