-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ خرداد ۲۸, جمعه

ایستگاه آخر اشرف غنی: فرار، بازداشت یا تسلیمی داوطلبانه


 روند تحویل دهی مشکوک جنگ ابزارها، پرسونل و وضع الجیش های مهم سرانجام به کجا ختم می شود؟

اشرف غنی و « جلالت مآبان» جعلی، تنها با مردم در نیفتادند؛ بدون توجه به مصلحت های ملی و تاریخی، با جهان به کژخویی و بدرفتاری آغاز کردند؛ جهانی که این ربات های خشن را بالای مردم سوار کرد. اکنون ره کجا، منزل کجاست؟ 

چهار راه وجود دارد: فرار، دستگیری، خانه نشینی، تسلیمی

هرچهار گزینه، می تواند اختیاری یا اجباری باشد. اگرگزینه اجباری مطرح شود، محاکمه و اعدام سران جمهوری سه نفره است که افغانستان را در ورطۀ نابودی نزدیک کرده است.

اگر اشرف غنی در یک بندوبست پنهانی با پاکستان یا امریکا عقب نشینی های پلان شده را که درطی آن صدها تن از جوانان تلف و اسیر می شوند، سازمان می دهد؛ جایگزین برای نظام کنونی آن هم روی تل خاک و زمین سوخته و زیربنای منهدم شده، چی خواهد بود؟

تصورکنید؛ توطئه تا آن جا عمق دارد که حتی دستان شیاطین، انستیتیوت کشاورزی مرحوم عبدالوکیل خان را که روی نحوۀ پرورش نباتات و کشت زارها در میدان وردک کار می کرد؛ تخریب کردند. پل وپلچک که امری شرعی است!

جهان شاهد بود؛ مردم شاهد بود/ هست که اشرف غنی و شرکاء دراسارت محاسبات غلط خود افتاده اند که اکنون نه فرصت جلو رفتن دارند؛ نه عقب نشینی. این تیم، نفاق و بدبینی نظام مند را درسطح کل کشور، خانه به خانه سرایت دادند. این تیم، وحدت نیم بند میان اقوام کشور را با گفتارهای و دستورات افراطی و ضد ملی به شدت صدمه زده اند و هنوز به خیانت خود مصر اند.