-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ تیر ۷, دوشنبه

نصیرعبدالرحمان سرگروه مفرزۀ عملیاتی آی اس آی درکابل بود

 چرا شورای امنیت ملی تصمیم به ترور نصیرعبدالرحمان گرفت؟



نصیر عبدالرحمان بنیان گذار چاپخانه میوند و کتاب خانه سبا درپشاور حوالی نیمه شب جمعه 4 سرطان درجریان یورش ناگهانی نفرات واحد صفریک امنیت ملی کشته شد.

به حوالۀ اطلاعات ارجاع شده به گزارشنامه افغانستان از سه مرجع، نصیرعبدالرحمان رهبری یک گروه از نقشه کش های عملیات تروریستی درشهر کابل را برعهده داشت. از مدت های مدید تماس های مخابراتی، دیدار با افراد شامل در مفرزه ترور دردفتر و خانه اش، از سوی ارگان های امنیت ملی رصد می شد. تمامی تماس های مخابراتی نصیرعبدالرحمان با افراد ارتباطی در گوشه و کنار کابل و همچنین با مراجعی درپشاوراز سوی ریاست اول امنیت ملی ضبط و مستند سازی شده بود. 

با آن که ریاست عمومی امنیت ملی افغانستان در اعلامیه‌ای گفته که این عملیات از سوی ماموران این نهاد انجام شده، اما گزارشنامه افغانستان دریافته است که این عملیات تحت ادارۀ شورای امنیت ملی و به دستور حمدالله محب صورت گرفته است. 

وقتی محل جلسه پنج نفری به رهبری نصیرعبدالرحمان در دهکدۀ ده یحیی درحاشیۀ شمال شرقی کابل آماج حمله غافلگیرانه قرار گرفت، هر پنج تن شامل نصیرعبدالرحمان، دو وکیل گذر و دو تن دیگر از تسلیمی سرباز زده و تا آخرین مرمی جنگیدند.

این واقعه، باعث بروز واکنش های دوگانه و متناقض گردید. هرچند نصیرعبدالرحمان چاپ خانه میوند را درسال 1367 پایه گذاشت؛ اما درعرصۀ نشر و بازنشر مهم ترین آثار ادبی، تاریخی و سیاسی به ویژه در 25 سال اخیر، رکورد زده بود و همزمان روابطی صمیمانه با نویسنده گان، شاعران، اندیشه ورزان و سیاسیون فرهنگ دوست برپا داشته بود. 

نصیر عبدالرحمان از یک و نیم دهه به این سو، به کمک یکی از فرهنگیان سرشناس درکابل، یک ساختمان وسیع دولتی را به کرایۀ ماهانۀ ناچیز به پنجاه سال اجاره کرده بود که درآن علاوه بر کتابخانه، چاپخانه و دفاتر پیچ درپیج اقامتی، یک رستورانت درآن تأسیس کرده بود. مهم ترین جلسات عملیاتی زیرسقف همان ساختمان فرهنگی صورت می گرفت.

این حادثه برای اهل فضل وفرهنگ یک مقدار اسباب شگفتی شده و خواستار ارائه «دلایل روشن» از سوی حکومت شده اند. یافته های گزارشنامه افغانستان مشعر اند که نصیر از اعضای سابقه دار حزب اسلامی حکمتیار و از نوجوانی در شق ترور و اختفا درشرایط اضطراری آموزش دیده و تمام وکمال یک تروریست حرفه ای بود. وی در دهۀ شصت خورشیدی یک چند دردفاتر مالی و فرهنگی آن حزب فعالیت داشت؛ اما پس از آن وارد کابل شد و درگروه ترور شهری عضویت یافت و درکشتارهای افراد زیر نقشه اشتراک می ورزید.

نکتۀ بارز درگزارش دریافتی این است که نصیر عبدالرحمان هرچند ( به ویژه) ازسه سال پسین، تماس های تنگاتنگی با دسته جات تروریستی طالبان درکابل و پشاور داشت، همزمان رابطۀ خیلی نزدیک خود با سازمان استخبارات نظامی پاکستان و هستۀ فعال آن درحواشی کابل را تقویت کرده بود.

دراسناد جمع آوری قید شده است که وی رهبری یک مفرزۀ ترورهای شهری را درکابل برعهده داشت.

چرا شورای امنیت ملی تصمیم به ترور نصیرعبدالرحمان گرفت؟

شورای امنیت یک شبکه تروریستی را درحاشیه شمال شرقی کابل از گذشته تمویل و مدیریت می کرد و هرازچند گاه، نفراتی از آن گروه را برای ترور افرادی خاص از جمله وحید مژده در کابل استعمال می کرد. اما پس از تیره شدن روابط حمدالله محب با پاکستان، شورای امنیت به حذف و بی اثرسازی هسته های شناسایی شدۀ آی اس آی درکابل اقدام کرده است که نمونۀ تازه آن حذف گروه نصیرعبدالرحمان بود.