-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ تیر ۹, چهارشنبه

دهن کجی آغا صاحب به وزارت اطلاعات وفرهنگ


قابل توجه طاهر زهیر و شیوای شرق

نامش محمد آصف بود و به سیاهپوش شهرت داشت. در قلعه قاضی شهر کابل به دنیا آمده بود و سال گذشته در اثر بیماری کرونا در محله‌ اشراف‌نشین شیرپور از جهان رفت. این شخص در اوایل حکومت مجاهدین زمین‌های دولتی دشت برچی و قلعه‌ قاضی را به همکاری و حمایت قوماندان طوفان یکی از غاصبین مشهور زمین‌های دولتی، غصب و تاراج کرد و به فروش رساند. در زمان حکومت مجاهدین چند نفر از اهالی قلعۀ قاضی را به همکاری قوماندان طوفان به قتل رساند و در آغاز حکومت حامد کرزی از قلعه‌ قاضی فرار کرد و در جوار سرک عمومی شیرپور در وسط خانۀ جنرال بسم‌الله محمدی و مارشال عبدالرشید دوستم یک قصر اعمار کرد و به شغل و پیشۀ ناشریف فال‌بینی و بخت‌گشایی و رمالی پرداخت.

آغای سیاهپوش همان شخصی است که در زمان حکومت مجاهدین چند نفر از اهالی قلعه‌ قاضی از دستش عرض کردند و مدعی شدند که به بهانه‌ طالع‌بینی و بخت‌گشایی به زنان خانواده‌های شان دست درازی و تعرض کرده است. آغای سیاهپوش سال‌ها با جادو و جنبل و فال‌بینی زنان بیسواد را فریب می‌داد و جیب این جماعت بدبخت را خالی می‌کرد. مثلا به زنی می‌گفت یک‌ گوسفند بیاور مهر و محبت شوهرت را به سویت جلب می‌کنم و برمی‌گردانم. به زن دیگری می‌گفت تعویذی به تو می‌دهم که شوهرت نتواند به زن دومش هیچ علاقه‌ای پیدا کند. خلاصه این شخص بیسواد که یک روز هم درس دینی نخوانده بود و قدم به مکتب نگذاشته بود خودش را ملا و کف‌شناس و رمال و بخت‌گشا و طبیب معرفی کرده و جیب زنان بیسواد و بدبخت را خالی می‌کرد.

پسر بزرگ سیاهپوش عارف نام دارد که کارش چرس‌فروشی و دیگر پیشه‌های ممنوعه می‌باشد. عارف چند روز پیش بدون آگاهی و اجازۀ وزارت اطلاعات و فرهنگ یک لوحه‌ فلزی را با حضور چند نفر از اقارب و دوستانش در لب یکی از سرک‌های شیرپور که یک محلۀ تاریخی است، با حضور شماری از دوستان و خویشاوندانش نصب کرده و سرکی را سرک آغا صاحب سیاهپوش نام‌گذاری کرده است. این در حالی است که یک کمیسیون بزرگ مرکب از نمایندگان وزارت اطلاعات و فرهنگ و شهرداری کابل به نام کمیسیون نام‌گذاری جاده‌ها شانزده سال است که مصروف نام‌گذاری جاده‌ها می‌باشد. 

واقعا تعجب‌آور است که‌ چطور یک آدم جعل‌کار می‌تواند در قلب شهر کابل جاده‌ای را به نام‌ پدرش سیاهکارش نام‌گذاری کند و شهرداری کابل و وزارت اطلاعات و فرهنگ هیچ گونه اطلاعی نداشته باشند.

وزارت اطلاعات و فرهنگ جاده‌ها را به نام نویسندگان، دانشمندان عرفا، فرمانروایان و مشاهیر و‌مفاخر افغانستان نام.گذاری می‌کند. در حالی که آغای ساهپوش نه سواد داشت و نه دانشمند و عارف و فرمانروا بود و در تمام عمرش یک کار نیک و قابل افتخار انجام نداده بود. اگر قرار باشد هر خانواده سرک کنار حویلی خویش را به نام اعضای خانواده‌ی خویش مسما کنند هر جاده و چوک کابل صاحب صدها مام خواهد شد.