-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ تیر ۶, یکشنبه

سقوط آمدنی است ...

 سقوط، آمدنی است؛ اما هیچ کس نمی داند از کدام استقامت و با چه شکلی. طالبان، از نظرفرهنگی به طورکامل درذهن جامعه متلاشی اند و روی صحنه آمدن شان، معادل طلوع آفتاب از بسترمغرب است.

 اگر قیام های «مقاومت» در دفاع از حکومت اشرف غنی گسترش یابند، طالبان هرگز به مراد نمی رسند؛ اما همزمان هیچ چیزی به نام حکومت، تأسیسات زیربنایی و روبنایی هم باقی نمی ماند. زنده ماندن طالب، منوط به زنده گی در دشت سوخته است.

 جنگ جاری جنگ جهانی است. 

جنگ روسیه و چین و ایران با امریکا، درهمین جا ختم نمی شود؛ درهمین جا و درهمه ای جهان ادامه می یابد. امریکایی ها به اخلال برنامه عظیم چین ( جادۀ ابریشم) کمربسته اند. افغانستان یکی از آوردگاه های حساس جنگ آینده و حال بین امریکا و چین، و امریکا و روسیه است. کاری که مردم در داخل افغانستان می توانند انجام دهند: هر ولایت و هر حوزه، باید خودش را نگهدارد تا چخپیت نشود.

اگردرین اوضاع از هم گسیخته، کسانی انتظار بکشند که وحدت ملی تأمین شود و مردم یک پارچه، علیه جهان برای نجات آیندۀ خویش ایستاده شوند، بی جهت همین فرصت اندک را هم از دست خواهند داد. حس مشترک وحدت که ظرف یک صد سال به طور متناوب، سیستماتیک و آگاهانه نیمه جان شده، برای زنده ساختنش دست کم پنجاه سال فضای عادی زنده گی به کار است.