-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۱, جمعه

پاسخ دکترمخدوم رهین به غنی - امرالله


 با چنین پالیسی های کودکانه راه به کدام سو می برید؟

سید مخدوم رهین 

دولتمردان!

به جای گلایه و شکایت از پاکستان، به سنگر های مقاومت مردمی مدد برسانید. روز تان را در غیبت ها و بد گویی ها ( به شیوهٔ پیر زنان ستمدیدهٔ روستایی) در بارهْ پاکستان گم نکنید. وقتی از تخار و بدخشان و قندهار فریاد ها بلند می شود، گوش تان نمی شنود؛ ولی اگر ضابطی در آی اس آی به گوش ضابطی چیزی گفت وقت گرانبهای تان را که تنها باید روی دفاع از وطن متمرکز سازید، به پرخاش جویی های لفظی در برابر آن مکالمه تلف می کنید. شاید هم می خواهید، بدین وسیله توجه مردم را از سقوط پی در پی ولسوالی ها منحرف سازید. از شما می پرسم، درین لحظات دردناکی که از هر طرف مصیبت های گوناگون به ملت ما روی آورده، کدام عقل سلیم اجازه می دهد که عمدا  موضوع خط دیورند را در چنین حالتی بلند کنید؟ خوب هم می دانید که امروز ملت مظلوم ما در چنگال هزار گونه درد ورنج و بدبختی چه می کشد، در حالی که پایتخت ما به شهر گدایان بدل شده، اکثریت ملت زیر خط فقر بسر می برد. بیکاری و فقر، غرور جوانان ما را شکسته است،گرسنگی هزاران هموطن را به دزدی و فحشا کشانده است و از پیکر ملت خون می چکد:

هزار ضربت خونین و یک تن مجروح

هزار خنجر بیداد و یک دل بیمار

 آن گاه به جای تلاش برای رفع این همه درد و مصیبت و دفع تجاوز نیرو های اهریمنی، خط دیورند را علم می کنید. از یک سو از پاکستان جویای همکاری برای آوردن صلح پایدار می شوید و هم زمان با آن، غیر مستقیم می گویید که نصف سرزمین ترا می گیریم. از( اتک )می گویید و غافل ازین که اگر وضع چنین ادامه یابد، تا  ( متک ) می رسند.

شد غلامی که آب جو آرد

آب جو آمد و غلام ببرد

 با چنین پالیسی های کودکانه راه به کدام سو می برید؟ مگر این که بخواهید با این آب گل آلود کردن ها، چند صباحی بیشتر بران کرسی های نفرت آفرین بمانید. آن گاه  آه مظلومان این دیار می ماند و بخت نافرجام شما و دست تاریخ می ماند و گریبان دریدهٔ شما.