-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ شهریور ۵, جمعه

تأمین عدالت اجتماعی و حقوق برابر شهروندی توسط حکومت دینی محال است

 تأمین عدالت اجتماعی و حقوق برابر شهروندی توسط حکومت دینی محال است، مگر نگفتی چرا؟

نجیب دهزاد

به زن حق نمی دهد، به هنرمند حق نمی دهد، به اقلیت دینی حق نمی دهد، به دگر اندیش حق نمی دهد، به سکولار، به خردمند، به خرکار، به خیاط، خلاصه به حیوانی مثل مرکب حق نمی‎دهد که جو اش را بی بسم الله بخورد! 


مردها در حکومت قبلی طالبان اختیار ریش شان را داشتند؟ نداشتند نی. در حکومت فعلی ایران آیا زن‌ها اختیار لباس شان را دارند؟ ندارند نی. حکومت دینی عربستان تا دیروز حق راننده‎‎‌گی بانوان را سلب کرده بود، نکرده نبود؟ در واتیکان چه؟ یک مادر یا یک خواهر میتواند «پاپِ مقدس» شود؟ مطمیناً که نمیشود. 

----

طالب حتی امروز- در عصر اتم و انترنیت- هم نمی گذارد زن بدون محرم از خانه خارج شود. خانم همسایۀ ما شوهرش را در جنگ از دست داده است، کودک کلان اش فقط شش سال دارد، پدر و مادر و اقارب نزدیک او در ولایت دور افتاده زنده گی میکنند، برای آوردن نان از نانوایی، یا دوا از دواخانه این زن چه کار باید کند؟!

- از مرد مجرد همسایه کمک بخواهد؟

- از طالبِ نر، که مسلح هم است، استمداد بجوید؟

- یا از خدای که «حکومت دینی» به نام او تأسیس شده، ولی خودش هیچ نوع تصرف و صلاحیتی در آن ندارد. بخصوص خدای که نود و نه نام او نیز مردانه است! 

----

خلاصه، حکومتِ دینی در انتحار «عدالت» دست دارد، دستِ(نعوذ بالله) مقدس!