-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۲۴, یکشنبه

شهنواز های قرن 21 به مادر وطن چی کردند؟



تورن جنرال ذبیح الله مهمند، فاتح پرافتخار تحویلدهی اردوی شمال به پاکستان

در تاریخ حرب افغانستان ما تا کنون یک خائن برجسته را می شناختیم که نامش دگرجنرال شهنواز تنی بود. درسی سال اخیر، هزاران نفر تحصیل یافته و بی سواد، به ده ها هزار بار پیوسته می نوشتند  که مسعود و جهادی ها اردوی صد ساله افغانستان را تخریب و به پاکستان کبار کردند. از ذکراین نکته حاشیه می رفتند که درجنگ حزب اسلامی پس از سقوط داکترنجیب، درهر دو ساعت یک موتر راکت از انبارهای اردوی مرزی پاکستان به چهارآسیاب می رسید.

 مسعود، سرانجام از افغانستان دفاع کرد. اما کمتر کسی این مروت را نشان داد که بگوید زرادخانه هایی که دردست مسعود بود، همه اش برضد لشکرهای نیابتی پاکستان استعمال شد. متباقی را به دولت کرزی تحویل دادند. رسالت وطنی و ملی به درستی ادا شد. 

کوته نگران اما هیچ گاه به روی خود نیاوردند تا بگویند تنها از زراد خانه های مناطق شرق و جنوب نزدیک مرز با پاکستان، آن هم به طور عمومی (  از سوی مفرزه های خاص آی آس آی) به پاکستان فروخته شد.

حال من از مجمع منتقدان مسعود و عاشقان و مدافعان متأخر اشرف غنی می پرسم که انهدام، فروپاشی و تحویلدهی مجهز ترین اردوی نوین افغانستان به لشکرنیابتی پاکستان را چه گونه تعبیر می کنند؟ آمارکلی نشان می دهد که شمار تلفات جوانان اردو، پلیس وامنیت ملی دربیست سال اخیر، معادل تعداد رسمی قوای مسلح 360 هزار نفری است. تحویل دهنده گان سلحشور ناموس وطن به بیگانه، با خون جوانانی که علیه پاکستان برای حفاظت از افغانستان نوین و آیندۀ مردم ما جنگیده و جان های شیرین خود را قربان کردند؛ چی کردند؟ منتقدانی که جنرالان اردوی دکترنجیب الله را به کودتا و خیانت متهم می کردند، باید درین زمینه گفتمان خود را آشکار کنند. جنرالان نجیب، اردوی را به فرمانده وطن – احمد شاه مسعود – تحویل دادند. اما بیست سال بعد، این همه جنرال ها که سوگند مقدس حراست از کشور و ناموس مملکت را یاد کرده بودند، چه گونه راضی شدند که داروندار اردو و قوای مسلح – میراث صد ها هزار شهید و معلول- را یک باره درخدمت سیاست کشوری قرار دادند که ظاهراً سال ها علیه آن شعار داده و حتی «پنجاب» گفته، هر طرف می غریدند؟

چی شد؟ 

هنوز گرم هستید. مانند آدمی که از یک بلند منزل به زمین افتاده، احساس درد نمی کنید. وقتی بدن تان سرد، می دانید که چی شناعت تاریخیی را مرتکب شده اید که درازاء آن به غیر از لعنت و نفرت نسل حال وآینده، هیچ چیز دیگری را نصیب نمی شوید.