-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ شهریور ۴, پنجشنبه

سقوط افغانستان/ سناریوی مشترک امریکا و اشرف غنی بود

 امریکا شاید از زمان حامد کرزی، به فکرکوچ کشی از افغانستان بود. آن ها از اتحاد خاموش بین طالبان و محور کرزی - فهیم از نزدیک اطلاع داشتند. 

همزمان، از نا کارآمدی و فساد فراگیر دردولت افغانستان و اداره های همکار امریکایی هم بیزار شده بود. در دورۀ اشرف غنی، که خودش را پدر ایلیاتی طالبان می دانست، امریکا با طالبان موضع مشترک گرفت تا پایان کار خود را رقم بزند. مطابق ارزیابی های آن ها از عاقبت کار، هزینه 3/2 میلیارد دالر سالیانه به نیروهای امنیتی افغانستان دیگر یک باراضافی بود. سوال این بود:

با ادامۀ تمویل سکتورهای دفاعی افغانستان چه چیزی تغییر خواهد کرد؟ هیچ! نه در استراتیژی چین و پاکستان و روسیه تغییری می آمد؛ نه در رفتار طالبان و نه در دولت افغانستان که اشرف غنی درآن به یک خود کامۀ قبیله یی مبدل شده بود. بعد از امضای توافق دوحه بین خلیلزاد و ملابرادر، اشرف غنی واضح اعلام کرد که واگذاری قدرت به طالبان زمانی محقق شده می تواند که مرده ام را از ارگ بیرون کنید.

وقتی فشارهای چند جانبه شدت یافت، غنی به واپسین قمارخیانت تاریخی ( درهم شکنی و تحویلدهی تجهیزات اردوی ملی) تصمیم گرفته بود که بازهم امریکایی ها و دفتر سی آی ای و جنرالان ارتباطی امریکا همه روزه از آن راپور می دادند. امریکا او را مزاحمت نمی کرد تا پلان خود را عملی کند. غنی، یک دگروال را یک شبه سه رتبه نظامی می داد و مطابق ملاحظات خاص قومی، رهبری سطح بالای اردو و پلیس را تعویض می کرد تا پروسه عقب نشینی تاکتیکی و فروپاشی گام به گام تحقق یابد. اما غنی زود تر از انتظار، قوای دفاعی و امنیتی را انتحار کرد و سقوط تراژدیک افغانستان را به نام خود ثبت کرد. 

پیام غنی این بود که حکومت اگر از ما نشود و به دست دیگران داده شود، ما هم کاری می کنیم که از هیچ کسی نشود! عین همان سخنانی که زمانی کرزی در برابر شرکای دولتی اش درسالیان پیش گفته بود.

حالا بار امریکا سبک شده و می تواند با همان مبلغ 3/2 میلیارد دالر، هم به حساب طالبان برسد؛ هم به نبرد استراتیژیک برضد متفقین خود در بدترین اراضی آسیا را تمویل کند. پس، ایجاد یک حکومت مشترک بین طالب و ضد طالب یک خیال پردازی است.