-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۳۰, شنبه

چرا طالبان حمله بر پنجشیر را به تأخیر انداخته اند؟

 عبدالله پیمان

دفع یک توهم!

پاره ای تحت تاثیر القائات داکتر عبدالله بدین باور اند که عدم حمله طالبان بر پنجشیر معلول قدرت دیپلماسی ای است که از سوی عبدالله اعمال می شود. اینها هم چنین استدلال می کنند در صورت فقدان وجود فعالیت های داکتر طالبان دست به آزار و اذیت مردم پنجشیر در کابل خواهند زد. 

اینها نمی دانند که دلیل خودداری طالبان از حمله بالای پنجشیر و پرهیز از دستگیری پنجشیریان مقیم کابل سه امر است: 

۱- نیروهای طالبان در ولایات مختلف پخش شده اند، از این رو، فعلاً نیروی کافی در اختیار ندارند تا بتوانند استراتژی حمله بالای پنجشیر را عملیاتی کنند. 

۲- طالبان می دانند جغرافیای کمی و جمعیتی پنجشیر محدود بر پریان و راه تنگ نمی شود، بلکه این قلمرو از شمالی تا کابل و اطراف ارگ دامن گسترده است. لذا در صورت حمله بر آن تمام ساکنان این جغرافیا در برابر آنها خواهند ایستاد.

۳- این گروه برای کسب مشروعیت و شناسایی بین المللی نیازمند اجماع داخلی است. اجماع داخلی وقتی پدید میاید که از آزار و اذیت مردم و آغاز جنگی دیگر پرهیز شود. اگر طالبان بالای پنجشیر هجوم بیاورد، قلمرو جنگ تا پروان و کاپیسا و کابل و ولایات شمال گسترش میابد و جنگ طولانی می شود. تشدید و طولانی شدن جنگ زمینه اجماع داخلی را که مقدمه ای برای مشروعیت بین المللی است، از بین می برد. 

جدا از دلایل فوق، برای این که ادعای این دسته از درجه حجیت و اعتبار ساقط شود، کافیست از اینها بپرسیم چرا دیپلماسی عبدالله قدرت اش را در دوران حکومت پیشین نشان نداد که خودش در آن حضور داشت و پنجاه در صد قدرت متعلق به او بود؟.