-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۱۵, جمعه

حالی چطور میشه؟ چی خات شد؟


گلنوربهمن چنین نوشت:

 از نویسنده و ژورنالیست مشهوری تقاضا کردم که در باره‌ی اوضاع سیاسی افغانستان کمی معلوماتم دهد. گفت:

رابطه‌ی امریکا و پاکستان بسیار خراب شده. پاکستان و‌چین محوریت جدیدی را به وجود خواهند آورد. روسیه و تاجیکستان و اوزبیکستان و قرغیزستان و ترکمنستان از ریشه گرفتن داعش در شمال افغانستان بسیار نگران و پریشان هستند. ترکیه با استفاده از روابط تیره‌ی امریکا و روسیه می‌خواهد در افغانستان بازیگر نقش اصلی و کلیدی باشد. اسراییل پس از به قدرت رسیدن رئیسی بی‌نهایت خشمگین شده و احتمال بروز جنگ میان ایران و اسراییل بیش‌تر شده است. در داخل نهادهای دولتی به ویژه در ارگ ریاست جمهوری اتحاد نظر و عمل وجود ندارد و داکتر اشرف عنی حتا در این روزهای خونین نتوانست اجماع فراگیری از شخصیت‌های مقتدر و احزاب سیاسی نیرومند به وجود بیاورد. بنا بر این کسی نمی‌تواند آینده‌ی افغانستان را درست پیش‌بینی کند. تنها چیزی که به نظر من به حقیقت نزدیکی دارد این است که معادله‌ی جدیدی در پیوند به سرنوشت سیاسی افغانستان در میان کشورهای چین، روسیه، هند، ایران، پاکستان، امریکا و محوریت عربستان سعودی در حال شکل گرفتن است.

ابراز نظراستاد حمید مهرورز درین باره: باری هنگامی که دانشگاه کابل در دست حزب وحدت بود و راکت‌های حکمتیار نیز بر کابل می‌بارید، لیسه‌ی تجارت محلی بود که کارمندان دانشگاه آن‌جا می‌رفتند، حاضری امضا می‌کردند و‌ معاش می‌گرفتند. در صحن آن لیسه گروه‌گروه استادان در حلقاتی جمع می‌شدند، سخنی می‌گفتند و ابراز نظری می‌کردند.

باری در جمعی از این استادان که استاد مسعود، استاد دانشکده‌ی اقتصاد دانشگاه کابل، نیز در میان شان حضور داشت، بودم. استاد مسعود چیزهایی می‌گفت که ناگهان جوانی پرسید: استاد حالی چطو می‌شه؟ چه خاد شد؟

می‌خواست بداند که آینده چگونه خواهد شد. استاد مسعود بدون تاملی گفت: جان بیادر! مه خو بیطار نیستم که چگونگی رابطه بین ای‌قدر حیوانات مختلف را بدانم. همه بسیار خندیدیم، احتمالن منظورش غیرقابل پیش‌بینی بودن طرف‌ها با معیارهای معمولی انسانی-سیاسی بود.