-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۱۸, دوشنبه

فازجدید نبرد با دشمن/ توصل جبهه از پنجشیر به تخار

 مقاومت درتخار/  جمهوری دیسانتی، اول مهار، بعد تصرف شود/ بزرگ ترین اشتباه مقاومتی ها مصروف شدن درگرفتن اسیر و تغذیۀ اسیران خواهد بود.

نخستین رزمایش در شکستن محاصرۀ 50 روزۀ نیروهای مقاومت در اطراف تالقان، از نظم جنگی جدید خبر می دهد. نیروهای مقاومت درتخار به جای واگذاری زراد خانه های جبهه به دشمن، برخطوط دشمن حمله برده و با راه پیمایی ده ها کیلومتری، راه خود را به سوی فرخار گشودند و با درهم کوبیدن طالبان در فرخار، با قوای آموزش دیدۀ تخاری ها که از پنجشیر به ورسج رسیده بودند؛ ملحق گردیده اند. 

شکافتن دیوار دشمن و نجات داروندار جنگی، یک پدیدۀ نو در کمپاین تسلیم دهی دولتی دریک ماه اخیر است که خلیلزاد و اشرف سازماندهی کرده بودند. راهی دشوار و طاقت سوزی درپیش است.

مسعود بزرگ می گفت: همه ای دنیا نمی تواند دربرابر مردمی مصمم، ایستاده شود.

آیا یک بار دیگر معجزۀ یک تصمیم وهمبسته گی تاریخی، برای بقای مدنیت درافغانستان دروجود جنبش مقاومت ملی به ظهور خواهد رسید؟

خلیلزاد و ارکان ارگ، سرسختانه تلاش کرده/ می کنند که مقاومت ملی درحالت انجماد باقی بماند تا به سرعت دربرابر طالبان بشکند. به نظر می رسد بعد از سقوط جوزجان، کندز ونیمروز و تالقان و بنادرمهم، دماغ اشرف غنی از بوی سقوط حتمی مسموم شده است. 

دولت غنی که دست نیروی مقاومت را از پشت بسته بود؛ اکنون مسیرحرکتش کجاست؟ اولویت نجات افغانستان به زیرکشیدن غنی و شرکاء از تخت نیمه شکستۀ قدرت است. ارکان سه نفره درارگ به زودی مجبور به گریز از ارگ و پیوستن به ستاد مقاومت ملی خواهند شد. به هیچ وجه نباید زمینۀ فراردیسانتی ها به خارج مساعد شود.

 همه ای کابل نشینان خام طمع نیز راهی همان آدرس خواهند شد. حکومت نا کارآمد، تاریخ مصرف خود را سپری کرده و به قول مصدق پارسا نباید انتظار داشت از معدن ذغال سنگ، طلای سفید استخراج شود. جمهوری دیسانتی سه نفره هرنوع فرصت برای هم آهنگی سیاسی و جنگی را از اول نابود کرده است. غنی هفت سال تمام با مردم این خطه جنگ چریکی و فرسایشی را به پیش برد. اکنون به ایستگاه آخر نزدیک می شود.