-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مرداد ۲۵, دوشنبه

پهره تبدیلی دلالان سیاسی

 روبرداشت از برگه رخنامه انجنیر محمد حفیظ پریانی 

اشرف غنی در پهلوی ماموریت داده شده اصلی اش که گسترش بحران در منطقه به وسیله گروه های تروریستی بود، کار های زیاد خانه گی دیگر از قبیل تحکیم ستیزه قومی با هویت زدائی شهروندان غیر پشتون، غیر رسمی ساختن زبان فارسی، قتل های زنجیره یی، قتل عام مردمان بومی، گسترش جغرافیای افغانی با جابه جائی مردمان قبایلی زیر نام کوچی، تضعیف نیروهای مقاومت ضد طالبان و ضد شؤنیزم قومی از طریق به دام انداختن نیرو های دفاعی و کشتار آنها توسط طالبان و اخراج نظامیان با تجربه از صفوف ارتش و پولیس را  موفقانه پیش برده و با تسلیمی قدرت سیاسی به م تباران طالب اش ماموریت ننگین خود را به پایان رسانده با سرمایه های اندوخته از این آشفته بازار سیاسی فرار کرد .

جای بسیار تاسف این بود که در اجرای ماموریت تروریست پروری، افغان سازی و تحکیم حاکمیت قومی وی یک عده انسان های کودن و پر مدعا از اقوام غیر پشتون و بعضی گروه های سیاسی معامله گر در بدل پول و کرسی های نمایشی تا اخیر با وی همکاری کردند و امروز که دست شان از آسمان و پای شان از زمین کنده شده ، می گویند: در یک توطیه بزرگ تمام امکانات و نیروی دفاعی را اشرف غنی به طالبان تسلیم کرد . این خرد باخته گان نمی دانستند که طرح توطیه بزرگ در کنفرانس بن ریخته شده بود و به وسیله خود تان تطبیق اش کردند.

امروز که اشرف غنی فرار نموده و چند دلال سیاسی مثل کرزی، سیاف، عبدالله و جلالی و ملا برادر می خواهند به نام قطع جنگ و خون ریزی باز پهره تبدیلی نموده چند سال دیگر همان دور باطل حکومت های تک قومی متمرکز فرد محور را که در ایجاد آن مردم نقشی نداشته باشند تکرار کنند .

امروز که مردم تجارب چهار دهه تلخ کامی و خشونت های ضد بشری دولت های دست نشانده زیر نام دیموکراسی و افراطیت مذهبی را دارند ،  در صورتی به قطع جنگ و خون ریزی و صلح پایه دار باور مند میشوند که در قانون اساسی تعدیلاتی مبنی بر محدود ساختن قدرت ریس جمهور و شکل متمرکز سیستم دولتی صورت گیرد . یک نظامی در نظر گرفته شود که مردم در آن صلاحیت کنترول و رهبری را از طریق شوراهای مردمی ( شورا های ولسوالی و شورای های ولایتی ) و نماینده گان شان در پارلمان را داشته باشند .  همچنان مسؤلین ارگان‌های محل را خود شان انتخاب کنند ، در وضع قوانین و مقرره های محلی شان در زمینه های امنیتی ، فرهنگی و رهبری اقتصادی نقش و صلاحیت داشته باشند.