-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ شهریور ۲۳, سه‌شنبه

عاقبت مردمی که زعامت دادند و وزارت گرفتند!

نجیب بارور

 مقاومت بیست‌سال پیش شکست خورده بود. آمدن آمریکایی‌ها به افغانستان، با آن‌که به ظاهر ط‌البان را بیرون کشید، اما هسته‌ی معنادار مقاومت را شکست. احمدشاه مسعود بزرگ تحت هیچ شرایطی نمی‌خواست پای عساکر آمریکایی به افغانستان گذاشته شود. برنامه‌ی نهم سپتامبر و یازدهم سپتامبر پی‌ریزی شده و بسیار هدفمند بود. یاران قهرمان ملی که یک مشت انسان‌های بی‌هدف بودند، از جلسه‌ی بن تا آخرین معاونیت شان با غنی، زینت ظاهری سیاست افغانستان بودند.

 رویکرد حکومت‌داری کرزی و مخصوصاً اشرف‌غنی، هیچ تفاوتی با رویکرد امروز حکومت تک‌قومی ط‌البان ندارد. ما در بیست‌سال گذشته، ظاهر حضور مقاومت در سیاست را می‌دیدیم. این ظواهر به حدی آشکار بود که دسته‌بندی شده به چند خانواده‌ی مشخص بود. کسانی‌که به گفته‌ی استاد ربانی زعامت را دادند، وزارت را گرفتند. اما آن‌چه مهم است، مقاومت اصلی را ط‌البان با رفتار عقده‌مندانه و حمله‌ی نظامی با هم‌دستی پاکستان به پنجشیر زنده کردند. این مقاومت مثل مقاومت قبلی معنادار و هدف‌مند است. 

پشت مقاومت امروز یک نسل باشرف ایستاده است که مثل سیاست‌گران شرف‌باخته‌ی بیست‌سال گذشته اهل معامله و مادیات نیستند. این مقاومت در واقع برگشتی‌ست به همان مقاومت قهرمان‌ملی که در بیست‌سال گذشته متاع بازار دکان دلال‌های سیاسی ما شده بود. ما اگر در سیاست باخته باشیم، در روایت برنده‌ایم. روایت امروز مقاومت، ساحه نفوذش چنان وسیع شده است که ط‌الب را می‌بلعد. این مقاومت در واقع، ادامه‌ی مقاومت احمدشاه مسعود بزرگ است.