-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ شهریور ۲۷, شنبه

طالب، تا ابد به زنده گی دموکراتیک تن نمی دهد

 مقاومت یگانه‌ترین گزینه است! 

سعادت موسوی

پشتون‌ها در یک مسئله از بقیه سبقت جسته‌اند، و‌ آن ضربه‌نهایی و هم‌نظری در امر قدرت‌طلبی است. پشتون کمونیست، ملا و لیبرال در نهایت و در روز آخر توپ را به هم‌دیگر پاس می‌دهند. خلیل‌زاد با ملا برادر گرم گرفت، غنی در نهایت میدان را به هم‌تباران خود خالی کرد و این شب‌ و روز نسل‌ تحصیل‌یافته پشتون تبار در غرب و شرق برای بقای طالب و ضد مقاومت ملی قلم می‌زنند، (استثنا همیشه است و قابل حرمت). 

این اصل در میان دیگر اقوام وجود ندارد، حداقل سران تاجیک، تا روز سقوط کامل هم‌صدا و هم‌نظر نشدند، هنوز که هنوز است در مورد مقاومت ملی این رهبران بی‌برنامه ملاحظه دارند و می‌گویند چرا مقاومت از روستا و پنجره خانه شخصی من شروع نشده است. منم منم بویناک و مضحک که هیچ عزت و حیثیت به این‌ها باقی نگذاشته است.

احمد مسعود و روایت وی هیچ نسبتی و رابطه‌ای با آن پنجشیری‌های شکسته خورده و معامله‌گر ندارد. در روایت احمد مسعود تلاش برای زندگی دموکراتیک است و نفی تک‌طلبی و تبعیض در همه سطوح. این مقاومت در برابر طالبان مزدور و ناباب و دخالت آشکار نظامی و استخباراتی پاکستان، مصداق همان شعر احمد شاملو است، «یک شاخه در سیاهی جنگ به سوی نور، فریاد می‌کشد.» 

امید برای تغییر طالب، امید عبث و بیهوده است، تا روز محشر طالب به زندگی مسالمت‌آمیز و دموکراتیک و حضور معنادار زنان تن نمی‌دهد. پس تنها گزینه مطلوب و صواب مقاومت و مبارزه با این تفکر است. تلاش برای فراگیر شدن مقاومت و روایتی باشد که احمد مسعود رهبری آن را با شجاعت و متانت به دست گرفته است. 

وقتی این روایت به‌سان اظهرمن الشمس است، طرح پرسش‌های فلسفی یک تعداد جوانان تاجیک را من نمی‌فهمم که چرا سعی می‌کند مسئله را پیچیده کنند و نقدهایی که اصولا نقد نیست تحویل عالم و آدم بدهند. در محیط بین‌الملل و در سطح کشور هزاران انسان آزاده از این مقاومت و روایت حمایت می‌کنند، ولی جوان تاجیک هنوز دنبال موی پالیدن‌ در ماست است.