-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ شهریور ۲۶, جمعه

چشم انداز تجاوزمستقیم پاکستان بر افغانستان

عارف عرفان - لندن


حضور نابه هنگام رییس آی اس آی در کابل، تجاوز نظامی ملیشه ها وارتش پاکستان در پنجشیر وبمباردمان آن خطه، امواج  عظیمی از رستاخیز ملی را علیه پاکستان ولشکر نیابتی اش در افغانستان پدید آورده است.


پاکستان درامتداد چهاردهه تجاوزات ومداخلات سیاسی ونظامی در کشور واشغال افغانستان بوسیله نیروهای نیابتی طالبانی، اخیرأ بطور مستقیم افغانستان را مورد تجاوز نظامی قرار داده و ولایت پنجشیر را بمباران نمود.

بیست سال از" اشغال"کشور بوسیله آمریکا واستقرار دولت های دست نشانده سپری گردید،اما سوگوارانه که جمعی ازنظریه پردازان حوزه سیاست و روشنفکران سطحی نگر وحتی برخی چپ گرایان، این خورشید حقیقت را پنهان داشته و واژه های" استعمار""تجاوز" "اشغال"ونظام دست نشانده "را از قاموس سیاسی شان بیرون نموده وبا کاربرد ادبیات گمراه کننده پایه های استعمار اشغال،ونظام های فاسد ودست نشانده را که طی دو دهه برای دولت ،جامعه وارتش افغانستان خندق کاری نموده وبه لطف آمریکا ،یاری پاکستان وتبانی وخیانت رییس جمهور اشرف غنی ،سیاهترین نظام دوره تاریخ بشریت را در قرن ۲۱ در افغانستان چیره  ساختند.

انگار که بخشی عظیمی از جغرافیایی افغانستان تحت سلطه نیروی نیابتی وحضور ارتش ویژه پاکستان درکابل وبمباران مستقیم هواپیماهای نظامی پاکستان در وادی پنجشیر به مثابه پیکر جدای ناپذیر افغانستان قرار گرفته ورییس سازمان آی اس آی پاکستان در یک رویکرد نامتعارف وارد کابل گردیده وامپراتور مآبانه با تبختر وکبر، قدرت نمایی نموده ، امور دولت داری کابل را تنظیم وباصدورر فرمان بطور مستقیم جبهه مقاومت پنجشیر را توسط هواپیماهای پاکستان بمباران مینماید باید ابعاداین تجاوز آشکار ومداخلات مستقیم سیاسی ونظامی پاکستان در افغانستان را درک کرد.

باید این حقیقت تلخ را که میهن مان در کام پاکستان فرورفته وبه اشغال آن در آمده است پذیرفت واین واقعیتی است که به پهنای خورشید می‌درخشد، پذیرفت ونمیتوان ازین حقیقت چشم پوشی کرد، تجاوز عریان پاکستان برمادر وطن را کتمان نمود و با ترفند های فریبنده برای طالبان به مثابه لشکر بیگانه هویت سیاسی وملی سخاوت نمود واجازه داد که افغانستان به جولانگاه دایمی به حیث صوبه پنجم پاکستان به این عمر ذلتبار ادامه دهد.

اشغال افغانستان توسط ارتش نیابتی پاکستان با خشم سراسری خلق سلحشور افغانستان همراه بود.

در اوج وحشت نظام امارتی، مردم پرغرور افغانستان به ویژه نسل جوان وبانوان شجاع ورسالتمند کشور در واکنش به پایین آوردن بیرق سه رنگ افغانستان توسط طالبان، با برافراشتن پرچم های ملی در خوست ، ننگرهار وکابل حماسه های تاریخی برپا نموده وبا نظام امارت تحت حمایت پاکستان " نه" گفتند.

سطح همبستگی پرخروش مردمان افغانستان وراه اندازی تظاهرات بزرگ در ماورای بیرون از مرز ها ودر خارج از کشور نشان داد که مردم افغانستان بطرز متحدانه با یک صدا ویک آهنگ سرود آزادی را به سرایش درآورده وبه طرز متحدانه وعالیترین سطح نمایش همبستگی ملی در برابر پاکستان ولشکر نیابتی آن یعنی طالبان وامارت آنهابا تمام قدرت ایستاده اند واز مادر وطن ،آزادی، استتقلال ومدنیت دفاع نموده و علیه نظام سیاه،ظلمت وبربریت تا آخر می رزمند.

همچنان ایستادگی وتظاهرات داد خواهانه و قهرمانانۀ زنان شجاع هرات وکابل در برابر نظام امارت طالبان وتظاهرات اخیر شهریان قهرمان کابل و مزار شریف در واکنش به مداخله نظامی پاکستان وبمباران ولایت پنجشیر توسط هواپیماهای جنگی پاکستان مقدمات یک رستاخیز بزرگ را بخاطر استقلال ،ازادی ونجات افغانستان از چنگال خونین پاکستان ولشکر نیابتی انکشور به نمایش گذاشت.

حضور نابه هنگام رییس آی اس آی در کابل، هماهنگ ساختن اداره امور امارت به وسیله او وتجاوز نظامی ملیشه ها وارتش پاکستان در پنجشیر وبمباردمان آن خطه وجبهه مقاومت توسط هواپیماهای جنگی پاکستان امواج عظیمی از رستاخیز ملی را علیه پاکستان ولشکر نیابتی اش در افغانستان پدید آورده وکشور را با روحیه قیام عمومی ملی در برابر پاکستان ولشکر نیابتی آن آماده ساخته است.

تجارب تلخ روز گار به حیث استاد تاریخ برای ما آموخت که ضمانت بقای ما ومیهن مان در گرو اتحاد و همبستگی سراسری ملی گره خورده است.زمان آن فرا رسیده تا از فراز های جدل ها ومنازعات قومی و زبانی که بزرگترین میراث شوم و کارنامه های شیطانی استعمار وپاکستان وایران است،عبور کرد وبرای نجات افغانستان که گهواره وزادگاه مان است رسالتمندانه چاره اندیشید وبرای راه اندازی جنبش رهایبخش ملی به پیش رفت؛ خوشبختانه گشایش دریچه های امید برای پایان یک شبستان سیاه وطلوع آزادی هم در جامعه جهانی ودر میان خلق های آزادی دوست ومدنیت پرور جهان و همبستگی شان بامردم افغانستان وهم در میان کشور ها بویژه کشور های منطقه به سرعت در حال شکل گیری ایست واین فاکتوری مهم ایست که پایه های امارت طالبی را به لرزه درآورده است.

نباید اخگر رزم وپیکار سراسری را در سمت رهایی کشور خموش ساخت وبرای پاکستانی ها وپنجابی هااجازه داد تا به این تجاوزات بی‌شرمانه ادامه داده وافغانستان را در چنگال خونین شان به اسارت نگه دارند.


به پیش به سوی نجات افغانستان واحد،آزاده وسربلند؛

به پیش بسوی برپایی رستاخیز ملی در سمت آزادی ورهایی افغانستان؛