-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ مهر ۱۶, جمعه

حاشیه یی بر پرخاش تروریست مؤدب


ذبیح مجاهد! زنده باشیم و ببینیم که افغانستان را از شما و پاکستان پس گرفته ایم!

ذبیح الله مجاهد نقاب متبسم و رنگه برصورت سیاه طالبان و تروریزم است.

 او را آورده اند تا دهشت نهادینه شده را رنگمالی و فریبنده بسازد. اما وقتی خبرنگار ایرانی - زهرا مشتاق-  از وی در بارۀ احمد مسعود سوال کرد، مجاهد فی البداهه چهره عوض کرد، ادای فرهنگی اش محو گشت و انقباض ترسناک طالبی به صورتش برگشت و درون عریان کرد و گفت:

احمد مسعود صدای مردم نه بلکه با چند شورشی دیگر صدای جنگ طلبی بودند و فتنه گران می خواستند نا امنی ایجاد کنند،

آن ها چرا در بیست سال گذشته صدا بلند نکردند؛ علیه اشغال گران؟ چرا بالای بمباران نیرو های خارجی صدا بلند نکردند؟

چرا علیه اشغال آمریکا و ناتو صدا بلند نکردند؟

اما چه کسانی علیه دولت استاد برهان الدین ربانی بغاوت و جنگ افروزی کردند؟ سران پشتون چرا صدا بلند نکردند؟

حکمت یار پشتون چه حال و روزی بالای حکومت نو پای افغانستان آورد؛ چرا سران پشتون صدا بلند نکردند؟

چه کسانی باISI  و لشکر خیبر پشتون خواه به نام طالب وارد خاک افغانستان شدند؛ با عرب ها و بن لادن بالای خانه قریه و شهر های مردم در شمال و پنجشیر حمله ور شده و سیاست زمین سوخته را پی گذاشتند؟

چرا در آن زمان یک پشتون صدای بلند نه کرد. درتراژدی و قتل عام پنجشیر چرا صدای پشتون ها بلند نمی شود؟ معلوم است که از وضع راضی اند. دیگرجایی برای مصلحت، پرده پوشی و نا گفته باقی نمانده است.

بعد از ترور قهرمان ملی خلیل زاد، کرزی، غنی، فهیم، یونس قانونی، کشور را به آمریکا و ناتو و اروپا واگذار کردن؛ اما چرا در زمان حیات احمد شاه مسعود چنین اتفاقی نیفتاد؟

احمد مسعود با شروع اشغال آمریکا یک پسرک یازده ساله بود. احمد اکنون مأموریت نبرد با استعمار نوع پاکستانی و چینی را به دوش دارد. ذبیح مجاهد! زنده باشیم و ببینیم که افغانستان را از شما و پاکستان پس گرفته ایم!