-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ آبان ۱۲, چهارشنبه

هزاره ها باید دست به تفنگ ببرند/ سیاست انتظاری خطرناک است

 

احمد ادریس رحمانی

خدمت دوستانی که میگویند حضور فاطمیون در افغانستان دقیق نیست و هزاره ها تا بحال تحت قومانده فاطمیون در افِغانستان نجنگیده اند.  

دوستان عزیز!

 همین که موافق هستید و میدانید که هزاره ها تحت قومانده فاطمیون در سوریه جنگیده اند (این را دیگر نمیشود انکار کرد؛ چون ویدیو های زیاد از جریان جنگ و مصاحبه هایش وجود دارد) برای داعش دلیل کافی میدهد که در افغانستان با هزاره ها تصفیه حساب بکند.  

شما وقتی بخواهید بروید به سوریه و با داعش در خانه اش بجنگید خوب داعش هم میاید و با شما در خانه تان می‌جنگد.  به نظر من این اگر تصمیم ایرانی ها بود و یا حزب وحدت مهم نیست آنها عمدا خواستند پای هزاره های افغانستان را به حمایت از قدرت ایران در جنگ های منطقوی بکشند و کشیدند.  حالا گفتن اینکه که هزاره ها مردم مظلوم و بیگناه هستند چه دردی را دوا میکند?.  شما وقتی داخل جنگ میشوید همیشه محاسبه برد و باخت اش را لازم است داشته باشید. 

هدف من از نوشتن این جملات خدای ناخواسته هزاره ستیزی نیست.  دوستانی که مرا از نزدیک می‌شناسند میدانند که من اصلا چنین یک فکری نه تنها در مقابل هزاره های افغانستان ندارم بلکه در رابطه به هیچ ملیت افغانستان ندارم.  

من آنچه را فکر میکنم مردم باید بداند مینویسم و خیلی اتفاق می‌افتد که یک تعداد از رک و راست نوشتن مسائل خوش شان نمی اید.  اما به نظر من در جنگ و سیاست چون سرنوشت زندگی مردم به آن بسته است مسائل را نباید کتمان کرد. برعکس لازم است با انها جدی و منطقی برخورد گردد تا برایش یک محاسبه درست انجام دهید.

دیر یا زود اگر قرار باشد داعش در افِغانستان در حال رشد باشد جان هزاره های افغانستان در خطر است و باید کاری بکنند.  خصوصا مردم عادی اش نباید منتظر بنشینند تا وقتی که دیگر ناوقت شود. 

همین فعلا هم رهبران هزاره به دلیل تاکید ایران گوشه نشسته اند و منتظر هستند طالبان از جان مردم شان حمایت کند.  این یک تصمیم خیلی ریسکی است که هزاره و رهبران شان به حرف حکومت فعلی ایران گرفته اند و روز های بعد معلوم میشود که چقدر دقیق ویا اشتباه بوده است.  

حتی در داخل ساختار نظام ایران هم یک تعداد زیاد با این تصمیم دولت ریسی موافق نیستند و فکر می‌کنند اشتباه است.