-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ آبان ۱۷, دوشنبه

کشتی کج و معوج طالبان کم کم به گِل می نشیند

 یک طالب درتلویزیون می گوید ما نمی دانیم که چرا برخلاف روز های اول پیروزی طالبان و آمدن به کابل، اکنون روسیه، چین و ایران کم کم از طالبان خود را گوشه کرده اند. وقتی گپ های او را می شنوم یک چیز به ذهنم می آید که این طالبان چقدر خود شان درنظر خود شان، بی گناه، معصوم، خیرخواه و مستحق تلقی می کنند! هیچ نمی دانند که چه بازی گیج کننده ای علیه آن ها به راه افتاده است. پاکستان هم خاموش است و از خیزک زده های عمران خان و شاه محمود قریشی ازین کشور به آن کشور برای رسمیت بخشی طالبان خبری نیست.

مکتب خوانده گی های ابجد خوان که از هرگوشه و کنار افغانستان و دنیا برای طالبان تبلیغ مثبت می کردند نیز گنس شده اند که چی چیزی در جریان است. اصلاً به روی خود نمی آورند که مجمعی از مردم در ارگ کابل جای گرفته اند که حرفه اصلی شان، بم گذاری، اعزام انتحاری و کشتن انسان و خرابی مکتب و پل ها بوده است. هیچ به روی خود نمی آورند که درکابینه طالب، 17 تروریست معروف شامل لست سیاه جهان حضور دارند. هیچ به روی خود نمی آورند که گلیم مدنیت، هنر، فرهنگ و زنده گی شهری را جمع کرده اند و کشور عملاً به سوی بدویت صحرایی روان است. 

به زودی شاید از گرانجانی این خواب بیرون خواهند پرید.