-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ دی ۶, دوشنبه

طرح پیشنهادی جناب داکتر محی‌الدین مهدی برای بیرون‌رفت از بحران کنونی:


به پیش‌واز عید میلاد مسیح:

درخور توجهِ حاكميت طالبانی

مقدمه:

- به دلایل معین، شما قادر به ساختن نظامي براى اداره‌ی کشور نشدید؛ طی چند ماهي که از آغاز حاکمیت شما گذشت، هیچ اداره‌ا‌ی را نتوانستید فعال بسازید؛

- میان شما و مردمان ساکن در بزرگ‌شهرها، شهرها و شهرستان‌ها، هیچ رابطه‌ی عاطفی و معاشرتی وجود ندارد. به شما نه به عنوان خادمان مردم، نه حافظان جامعه، بلکه به مثابه‌ی دسته‌های جابر و ستمگر نگاه می کنند. از یک سال پیش که بحث آمد‌آمد شما جدی شد، تا هم اکنون، ملیون ها تن بی‌جا شدند؛ و این پروسه‌ی منفی به شدت سرسام آوري ادامه دارد؛

- در دنیای امروز، شما هر گز نمی توانید بدون همسویی و همکاری با سایر کشورها-مخصوصاً خارج از چهارچوب سازمان ملل متحد- به حیات سیاسی خویش ادامه دهید؛ هیچ کشوري حاضر نشد حاکمیت شما را به رسمیت بشناسد؛

- شما نمی توانید بودجه‌ی مورد نیاز کشور را تهیه و تدارک نمایید. این امر نه تنها مردم فقیر و تهی‌دست را علیه شما می شوراند، بلکه دسته های مسلحي را که فراهم آورده اید،به زودی پراگنده می سازد؛

- کمتر کسي است که نداند شما داعیه‌ی قومی دارید؛  اندک شکي که در این خصوص باقی بود، با حرف‌های عمران خان، و تأیید ملا متقی برطرف گردید. درینصورت، به زودی سربازان و اردلیاني را که زیر شعار شریعت از اقوام غیر پشتون گرد آورده اید، از دست می دهید؛

- با پایان فصل سرما، تحرکات نظامی علیه شما در سراسر افغانستان تشدید خواهد یافت؛برخلاف گذشته، هم ورود فصل گرما به ضرر شما است؛ و هم بسیاری از حامیان دیروزی تان، اینک به حامیان و تجهیز کنندگان مقاومت‌گران و مخالفین شما تبدیل خواهند شد.

درین صورت، فصلِ دیگري از جنگ ها آغاز می گردد؛ که البته این جنگ‌ها ماهیتاً تهدید جدی برای حفظ وحدت سیاسی و تمامیت ارضی کشور خواهند بود.

از‌این‌رو، از شما می خواهم، پیش از ختم موسم سرما، و قبل از فرا رسی فصل جنگ‌ها، به پیشنهادات ذیل از روی بصیرت و واقع بینی توجه نمایید. 

(در خور ذکر است که تمام پیشنهادات مطرح در این معروضه، در چهار چوب خواست های جامعه‌ی بین‌المللی از تحریک طالبان است):

۱-با قبول آتش‌بس سرتاسری، بگذارید اداره‌ی پایتخت و مراکز ولایات را نیروی های بین‌المللی تحت نظر سازمان ملل بدست بگیرند؛

۲-به تشکیل کمیسیونی موافقه نمایید که از نمایندگان اقوام ساکن در کشور، نمایندگان کشورهای همسایه، نماینده‌‌ی سازمان کنفرانس اسلامی، نماینده‌ی اتحادیه‌ی اروپا. نماینده‌ی ناتو، نمایندگان ایتلاف ضد تروریزم به رهبری امریکا، و نمایندگان کشورهای هند و جاپان متشکل باشد؛ و تحت نظر سازمان ملل در خارج از  افغانستان، روی آژندای ذیل شروع به کار کند:

۳- به تسوید و تدوین قانون اساسی که حاوی و حاکی ارزش های ذیل باشد، موافقه نمایید:

الف- دولتي بر مبنای نظام فدرالی، تسوید گردد؛ یعنی در آن  قدرت سیاسی-اداری کشور در دو محور تقسیم گردد؛ 

نخست- محورعمودی: شامل ایجاد پست صدارت، و جدا سازی صلاحیت های رییس جمهور از قوه‌ی اجرائیه؛ 

دوم- محور افقی: یعنی انتقال بخشي از صلاحیت های قانون‌گذاری و نظارتی به ایالات یا اُستان ها؛ هر ایالت یا استان -بر مبنای جغرافیای‌فرهنگی- متشکل از چند ولایت خواهد بود؛

ب- تعیین و تثبیت حقوق اقوام ساکن در کشور، به شمول تهیه‌ی آمار همه جانبه از طریق سرشماری دقیق نفوس زیر نظر سازمان ملل -به تفکیک زبان، مذهب و دین، قوم، جنسیت، محل تولد و  محل زیست، چندگانگی تابعیت، …؛

ج- تضمین اصل انتخابی بودن سطوح مختلف نظام، و احیای روند دموکراسی در این عرصه؛

د-ارائه‌ی تضمین های لازم برای حفظ اصل تفکیک قوا، بخصوص حفظ استقلال قوه‌ی قضائيه؛

هـ- تضمین آزادی های انسانی، شامل تثبیت حقوق اقوام، حقوق زنان و اطفال، حقوق اقلیت های قومی، مذهبی و دینی؛

و- طرد تحمیل هر نوع برتری‌جويى(قومی، زبانی، مذهبی)، از جمله طرد کوشش برای  همسان سازی هویت‌های مختلف ساکنان کشور؛

 ز- پایان دادن به هویتی بنام کوچی؛ با اسکان اقوام و اقشار بادیه نشین کشور؛

ح- طرد و حذف هر نوع علامه و نشانه‌-از اسناد، سمبو‌ل‌ها و نماد های ملی و کشور شمول- که دلالت بر برتری فرهنگی، تاریخی و کمیتی یک قوم نماید؛

ط -اذعان بر ترک ادعای ارضی بر قلمرو کشورهای همسایه، با الغای موسساتي که وجود شان دال بر چنین ادعاهای پنداشته می شوند؛

٥- به همه پرسی گذاشتن نام دو گانهْ به کشور واحد.

٤- طرح همگرایی منطقوی، با کشورهای همسایه؛

٦- تضمین بین‌المللی برای حفظ وحدت کشوری، و تمامیت ارضی.

۷- پایان دادن به کوچ‌دادن و اسکان دست‌جمعی اقوام و اقشار؛ و قدغن شدن تغییر نام جاها، موسسات و اماکن:

۸- دهشت افگن خواندن گروه‌هایی چون القاعده، داعش، حزب‌التحریر، لشکر طیبه، جیش المجاهدین، و سایر دسته های مسلح مربوط به کشورهای همسایه و منطقه.

۹- نفی بکارگیری سلاح برای کسب قدرت سیاسی (البته، مقوله‌ی مبارزه‌ی آزادی بخش ملت‌ها از قید اشغال و استعمار، از این قاعده جداست).