-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ بهمن ۲۱, پنجشنبه

عرض ارادت به دلاور صاحب آن ‌کوهِ‌گرانِ شجاعت و مناعت

      محمد عثمان نجیب

             مقاومتِ دوم و مسعودِ پسر به هدایات و مشاوره‌های شما نیازِ جدی دارد

            کی ها در دهه‌ی شصت کی‌ها پوزِ پاکستان و حکمتیار را به خاک مالیدند؟                                                                                              

سپهسالار و استادِ بزرگوارِ ما را سلام عرض می‌کنیم.  

 مهم است تا از حضورِ قهرمانانه و شجاعانه‌ی شما و شادروان سپهسالار عظیمی صاحب در مهارِ قدرتِ عمل‌کردِ پاکستانی‌ها و نوکرانِ شان مدام یاد شود و تاریخ حقیقی همان دفاع مقدس بود که همه در رکابِ شما بزرگان به دفاع از سرزمینِ‌خود قد برافراشتیم. شادمانم که عمر مجال داد و در گذشته‌های روایاتِ زنده‌گی نقش بزرگی را که شما در دفاع از ننگرهار ایفا کردید مفصل توضیح داده ام و هرگز هم من و هم کسانی که نظر دارند روایاتِ دفاع مستقلانه و شجاعانه‌ی سرزمینِ ما در دهه‌ی شصت را ماندگار سازد نه می‌توانند خدماتِ بزرگ شما را فراموش کنند. خرسندم که بیش‌تر در رکاب شماها بوده ام. یادداشت‌های من بیش‌تر استوار اند به روایاتی که یا ناظر بودم و یا از شما بزرگانِ خود شنیده ام. به خصوص در ننگرهار. وقتی با هم صحبت کردیم و دلیلِ سکوتِ پسا اولین هفته‌های خروجِ ارتشِ شُوروی را پرسیدم،‌ شما فرمودید: 

«… اِی سکوتِ نگران‌کننده اس و قبل از طوفان…» و‌ پیش‌بینی شما دقیق بود که پس از آن انفجارِ عظیمی در شهرِ جلال آباد رخ داد و باز هم حکمتیار شهادتِ ملت و‌ ویرانی ننگرهارِ همیشه بهارِ ما را پیروزی خودش به نفع آی. اس. آی اعلام کرد. ما ها اگر افتخاری برای خدمت به وطن داریم همه تش مدیون مدیریت و اراده‌ی شما بزرگان و‌ جنرالانِ‌ گرامی و مدبرِ ما بوده است. ما در فصل ویران‌گری هایی که قرار داریم که کشور ‌و ملتِ ما بیش‌تر از هرگاهی به رهبری و تدبیر شما بزرگان نیازمند است. اما می‌دانیم که آمپریالیسمِ آمریکا و انگلیس و حالا تقریباً همه‌ی جهان خلاف مسیرِ موج زنده‌گی ملتِ ما شناور اند و همه زمینه‌ها را در وجودِ جواسیس و یا همان ستونِ پنجمِ در داخلِ  برجیده اند و حتا به گروهِ تروریستی بین‌المللی حقانی و طالبِ خیبری و پاکستانی مجالِ جولان داده اند. حضورِ بزرگِ‌ِ شما در مقاومتِ اول که سوگ‌مندانه من در آن نبودم کاملاً روشن است و ماندگار که در کنارِ قهرمانِ ملی و دیگر مدافعانِ وطن رهبری استوار و مشترکِ خردمندانه‌ی جنگ و آموختاندن را به عهده داشتید.  مقاومتِ امروز کشور بیش‌تر به حمایت‌های شما بزرگان حتا از راهِ دور هم نیاز دارد. و آرزو دارم آقای مسعودِ پسر این مهم را درک کرده و از هدایات و مشاوره ‌های نیک و علمی شما سود ببرند. جبهه در یک چنین شرایط بیش‌تر به صلابت و بزرگی رهبری نظامی و جنگی بزرگانی هم‌چو نیاز دارد.

دست‌های پر مهر و صلابتِ تان را می‌بوسم. 

عثمانِ  نجیب، شاگردِ ناتوانِ شما هستم.