-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۰ اسفند ۲, دوشنبه

در طرح اولِ بایدن ۳۴ میلیون افغانستانی برابر بودند به یک سرباز آمریکایی.

  بایدن دزدِ با پشتاره از فقیر‌ترین مردمِ جهان که قربانی جنایاتِ آمپریالیسم اند.

در فرمان یا طرحِ دومِ بایدن افغانستان کشور و افغانستانی ها و ملتی بی رهبر و بی‌پرسان و تحتِ ستم اند.

محمد عثمان نجیب

در تصمیم تازه‌ی که قصرِسفید گرفت نشان داد هرچیزی بخواهد بالای کشور‌ها و ملت‌های فقیر و نادار انجام می‌دهد. به خصوص آن که رهبرانِ کشوری مثل افغانستان همه دزد و جاسوس و وطن‌فروش باشند. به خاطر داشته باشیم، رهبرِ غیرملی در ادبیات سیاسی به شخصی اطلاق می‌شود که صلاحیتِ کاملِ تصمیم‌گیری دارد، در اقتدارِ متمرکز حاکمیت می‌راند، هیچ چیزی و‌ هیچ کسی غیر از خودش و گروه یا تبارِ او و یا گروه‌های مافیایی تحتِ نظر او برایش ارزش ندارد. منجمد ساختن دارایی افغانستان توسط آمریکا درست پس از حاکم ساختنِ طالبان توسط آمریکا و انگلیس و‌ همه جهان بالای ما صورت گرفت. اما دزدی و چپاولِ علنی آمریکا درست در جریان سفر هیئت طالبانی ابتدا به اسلو، سپس سویس و در میان هر دو، صحبت‌های مسئول بلندرتبه‌ی انگلیس برای ضرورتِ شناسایی طالبان نشان می‌دهد که ارتباطاتِ زنجیره‌‌یی میانِ قدرت‌های استعماری وجود دارد. در سال ۲۰۰۱ هم که به قولی هشت پرواز و به قولی چهار پرواز هواپیما با‌ سرنشینان کامل توسطِ تروریستانِ عربی از عربستان و دیگر کشورهای عربی آمریکا را هدف قرار می‌دهد اما آمریکا خبر نه‌ می‌شود. آمریکا خبر می‌باشد چون طراحِ برنامه خودش بوده ولی جلوه‌های دروغینِ بی‌خبری می‌دهد. عربستان و پاکستان و امارات قبل از ۲۰۰۱ طالبان را به رسمیت می‌شناسند اما آمریکا،‌ اروپا و جهانِ غرب مسکوت می‌گذرد. اسامه را در پاکستان مردار می‌کند. قبل از آن کشورِ ما را به هدف بلعیدنِ آسیای میانه اشغال می‌کند تا به روسیه فشار بیاورد. وقتی با روسیه‌ی مقتدرِ پسا گرباچف و یالتسینِ خاین مقابل می‌شود و می‌داند که با روسیه‌ی تحتِ مدیریتِ مدبرِ پوتین و مدودوف مقابل است راه فرارِ دزدانه را پیش‌ می‌گیرد. و شرم‌ساری شکست در ویتنام، کوبا، کوریای شمالی و همه گوشه‌های جهان را ضبطِ تاریخِ خود می‌کند. ما در بیست سالی که پشت سر گذاشتیم و رهبرانِ پشتون تبار و نازدانه و جاسوسِ آمریکا از کرزی تا غنی و حالا طالبان توسطِ آمریکا بالای ما تحمیل شدند همه فرصت‌های طلبِ غرامت از آمریکا را به هدر دادیم. حالا باید از آقای بایدن آن دشمنِ آشکار و دیرینه‌ی افغانستان بپرسیم که آقای بایدن چی کسی باید غرامت بپردازد؟ تو یا ملتِ مظلومِ افغانستان؟ کشور ما را ویران‌ کردی، ملتِ ما را تباه کردی حالا ما باید غرامت بپردازیم یا شما ها؟

اگر خواهانِ غرامت بودی چرا در بیست سالِ پسین کمک‌های نجومی را به رهبرانِ دزد و چپاول‌گرِ افغانستان سرازیر کردی که هر دوی شان فقط مستعد بودند تا الاغ چرانِ قبیله‌های شان باشند. ده‌ها مجلس و نشست‌های بین‌المللی مرتبط به افغانستان برگزار شدند و آمریکا بیش‌ترین سهم‌دارِ کمک‌ها می‌بود. بحثِ غرامت آن زمان کجا بود؟ این شماهاستید که باید غرامت بپردازید. جهان اصول و قوانینی دارد که شما به قلدری آن را زیرپا کرده اید. کاری را که شما انجام دادید یک سرقت و یک دزدی آشکار است نه گرفتنِ غرامتی که یک یحثِ احمقانه از جانبِ شماست. روزی کشورِ ما دوباره به دستِ ما خواهد رسید و این شماها خواهید بود که باید غرامت بپردازید و جبرانِ دزدی‌های تان را کنید.