-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ اردیبهشت ۱, پنجشنبه

آیا قرغیزستان آمادۀ جنگ با تاجیکستان است؟

 

 گزارش ها از مرز تاجیکستان و قرغیزستان بیان می دارد که قرغیزستان برای یک جنگ تمام عیار با تاجیکستان آماده گی گرفته و از هر گاهی، دام توطئه پهن می کند.



هر کشور حق دارد تدابیری را برای امنیت مرز و بومش روی دست گیرد؛ امّا سؤال این جاست که قرغیزستان با چی خطری، از سوی کدام کشور و یا گروه تروریستی مواجه است؟

کانون های آشوب داخلی و لانه‌های تروریستی را باید در درون لایه های پیچیدۀ جامعۀ قرغیز باید رد گیری کرد.

درحال حاضر، چندین سازمان افراطی و تروریستی دراشکال متفاوت درین کشور فعالیت دارند که سبک و ماهیت هریکی ازین دسته جات افراطی، رونوشت کاملی از داعش، طالبان، سلفی ها، جریانات تبلیغی و تکفیری، حزب تحریر و دیگر رگه های شیطنت مذهبی است.

 قرغیزستان در گذشتة نه چندان دور، یک بار سال 1999 شاهد ورود تروریستان حرکت اسلامی ازبکستان بود و طی قریب چار دهة اخیر فقط با همسایگانش، بخصوص، تاجیکستان و ازبکستان، بیشتر از همه با تاجیکستان، در مسائل مرزی در تنش بوده است.   

 این کشور از سال 1989 به این سو تلاش دارد بر منابع آب و زمین های کشاورزی و گسترۀ حاصل خیز ولایت سغد تاجیکستان غلبه حاصل کند. حتّی واروخ، یک جمیعت بومی با جمعیّت بیش از 40 - هزارنفره در شهر اسفره را غصب کند.

رهبران قرغیز، اکنون پروای کمیسیون های حل منازعات را ندارد و اقدامات نظامی را در دستور کار قرار داده اند.

رزمایش های نوبتی در مرز با تاجکستان، ازیک جریان تصمیم گیر رادیکال در بشکیک خبر می دهد.

از 1 تا 3 اپریل سال گذشته نیروهای مسلّح قرغیز، حتی با کشانیدن نهاد های اداری ولایت بادکند هم مرز با تاجکستان، اقدام به آرایش نظامی نمایشی کرد.

نیروهای رزمایشی، از گوشه وکنار به خصوص ازبشکیک آورده شده بودند که هدف شان، فراگیری قابلیت عملیاتی در غصب مناطق مرزی تاجکستان بود.

نیروهای مسلّح تاجیکستان، پویایی های همسایه را زیر نظر دارد و اواخر ماه اپریل سال گذشته، با انجام عملیات ضد عملیات درگسترۀ مرز، تجمع نیروهای طرف مقابل را ازشکل و نظم انداختند.

مقامات قرغیز مجبور به سازش شده و یک «سند حسن تفاهم» پس از یک جنگ مغلوبه امضاء کردند.

اکنون تکرار همان تحرکات سال پیش در نقاط مرزی به مشاهده می رسد.

اما این بار، وضعیت دگرگونه است و قرغیزستان ظرفیّت های نظامی را افزایش داده و حتی در جمع تدارکات تسلیحاتی خویش از کشور ترکیه پهپادهای تهاجمی“بیرق‌دار”- را خریداری کرده است.

 قرغیزستان به چه امید بسته است؟

روسیه که اکنون درگیر در جنگ اکراین است، دراستقامت مرزهای آذربائیجان و ارمنستان نیزآشوب های یک سویه اتفاق افتاد. نیروهای آذربایجان با پشتیبانی ترکیه یک روستای ارمنی ها را در جمهوری خود خوانده قراباغ کوهی غصب کردند.

 روسیه به این عملکرد آذربایجان واکنشی نشان نداد. ظاهراً الهام بخش قرغیزستان برای جنگ با تاجیکستان نیز ترکیه است، که حالا در منطقه، از جمله درافغانستان تحت سیطرۀ طالبان جای پایی برای خود باز کرده و برای گسترش برنامه‌های پان‌ترکیستی خویش درتکاپو است.

ترکیه برای دستیابی به این اهداف، برای مشارکت درمدیریت فرودگاه های افغانستان، با قطر، طالبان و امریکا، به جور آمد هایی رسیده اند که از طریق آنها اعضای سازمان های تروریستی را می‌توان به قرغیزستان منتقل ساخت.

 تاجیکستان و قرغیزستان عضو سازمان پیمان امنیت جمعی (آدکب) می‌باشند، که در محوریت آن روسیه قرار دارد. از این قرار می‌توان حدس زد، که ایجاد یک نقطة داغ تشنج و خطر زا در قلمرو این سازمان، درواقع تلاشی درجهت جبران شکست در قزاقستان می تواند تعبیرشود. پس این اقدامات فقط کار رقیبان استراتیژیک روسیه در رأس امریکا است. 

 کشاکش سامانمند حاضر دردو سوی مرز قرغیزستان با تاجیکستان در واقع بخشی از یک طرح بزرگ و پرماجرا درسطح جهانی است که معلوم نیست، خود قرغیزها از آن خبر دارند یا خیر. قرغیزستان نه فقط برای روسیه، بلکه قدرت دیگر- چین و تمام آسیای مرکزی اسباب نگرانی شده است.

پویایی ها علیه تاجکستان، اهدافی کوچک وغیرطبیعی است اما در سطح تبلیغاتی، در ذهن جامعه نا آگاه آن کشور تصویری از «منافع ملی» ترسیم می شود.

آیا قرغیزستان قدرتی دارد، که خود را به این دریای پرتلاطم فرو کند و فاتح و غالب بیرون آید؟

 ایجاد چالش بزرگ برای قدرت های بزرگ مانند روسیه و چین و آسیای مرکزی، بشکیک را درمرکزشک و گمان های سختی قرار می دهد که گویا قصد دارد در آسیای مرکزی یک اکرائین دیگر خلق کند.

 قشرآگاه قرغیزستان نباید خاموش بماند. لابد آنان دقیق می دانند که بازی رهبران سیاسی آن ها، در حکم فشردن دکمه شلیک یک دستگاه جنگ ابزار سنگین است که گلوله ها را نمی تواند درهوا ایستاند یا دو باره به محفظه دستگاه رجعت داد.

ماجراجویی قرغیزستان، حاکمیت سیاسی کم توان در بشکیک را لرزان تر خواهد کرد. قدرت های بازیگر، توان حفظ موازنه سیاسی و امنیتی قرغیزستان را نخواهند داشت.

 باید این را درک کنند، که وضع جهانی حسّاس است و این نوبت درگیری با تاجیکستان به معنی قمار زدن ( از قبل باخت) است که پی آیند آن برای قرغیزستان، ایجاد شورش های داخلی و قدرت گیری رادیکال های وحشتناک اسلامی خواهد بود.