-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ مرداد ۷, جمعه

خشم سراج الدین حقانی بر مولوی سلام حنفی: بد کردی که وعدۀ تسلیمی مجاهدین ازبیک را دادی!

 


سه جاسوس خراب کار در پنجشیر




عبدالمجیب ولد معراج الدین.

 یکی از معلمان لیسه ملک مرزا شهید.

 این فرد همکار سر سپرده طالبان است.

 این جاسوس وقت جنگ در عبد الله خیل تمام افراد مقاومت را با سلاح های دست داشته شان به طالبان تسلیم کرد.

 بعدا بخاطر سرکوب افراد جبهه مقاومت تمام انبار های سلاح های قرار گاه دره را برای طالبان نشان داد.

 این آدم پیش از جنگ عبد الله خیل از جمله افراد قرار گاه دره بود.

 لیست افراد قرار گاه دره را با تمام جزئیات و سلاح های شان به طالبان داد.

طالبان هفته ها به  دنبال افراد شامل لست و سلاح های شان می گشتند که در نتیجه افراد قرار گاه سلاح های شان را به طالب تسلیم کردند.

 همچنان طالبان تصمیم داشتند که در حواشی کوه ها پوسته بندی کنند اما مجیب نام تاکید کرده بود که بخاطر سرکوبی افراد مقاومت باید خانه های شان پوسته بندی شود.

طالب این ابتکار را قبول کرد و پوسته های جنگی را درخانه های مردم منطقه ایجاد کرد.

اکنون طالبان در خانه های افراد مقاومت پوسته دارند.

 مجیب نام با چهار نفر از همکاران اش به نام های علی داد، همت خان، احمد شعیب و فضل الربی از طرف طالبان مسولیت تعقیب کسانی را دارند که به افراد مقاومت نان میبرند.

اخیراً خانمی که از سوی طالبان کشته شد ازسوی همین ها به طالبان معرفی شده بود.

معلم مجیب از جمله افراد نزدیک به مولوی قدرت الله است و همیش کوشش می کند تا مقاومت و اندیشه مقاومت را سرکوب کند.‌ 

چندی پیش بخاطر قناعت دادن حاجی ملک خان پنجاه هزار پول نقد از طرف والی دریافت کرده بود.

 تصویر فوق از زمان جنگ عبد الله خیل است که مجیب نام افراد مقاومت را به طالبان تسلیم کرده است..

تصویراول: معلم مجیب

تصویر دوم: همت نام دارد؛ در دره عبدالله خیل، همکار عبدالمجیب معلم

تصویرسوم: علی داد جاسوس جنرال جرأت از عبدالله خیل ولسوالی دره


منابع معتبر از تاراج مواد درسی و لابراتواری ، مضامین ساینسی وهمچنان کتب درسی و کتابخانه در لیسه ملک مرزای شهید واقع ولسوالی دره ولایت پنجشیر از سوی طالب خبر می دهند.

از دو ماه تا کنونچندین صنف درسی را منحیث پوسته نظامی استفاده نموده وتمام مواد ممد درسی ومواد لابراتواری را بسرقت برده اند.

تمام دروازه های لیسه مذکور بشکل وحشتناکی دریده شده ، میزوچوکی آنها را شکسته ودریک صنف انبار نمودن.

تمام میزهای تدریسی استادان را میده کردن واسناد شان را درصحن مکتب پراگنده ساختن .

اکنون تعمیر این لیسه بیز نظامی است.


طالب و روسیه همدیگر را گول می زنند. 

طالب و ایران هم همدیگر را گول می زنند.

ماهیت روابط شان شبیه نمایش دوستی گرگ و بره است. 

هیچ یک از طرف ها از دپلوماسی پر از ترس و اضطراب خویش دربرابر یکدیگر لذت نمی برد.

همه برای خود زمان می خرند.

تا پیش از موقع حادثه ای روی ندهد

چرا؟

کرنش و سیاسی مشربی طالب، زود جایش را به تنش می دهد.

هرچه از طالب مهمان نوازی می کنند زیر دل خودب می دانند که روزی  از آستین طالبان ماری بیرون خواهد خزید، و نیش خواهد زد.


دومین. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۱ مذاکراتی بین هیئت های ازبیکستان و طالبان در شهر ترمز برگزار شد. مقامات تاشکند از عبدالسلام حنفی ازبیک، معاون نخست وزیر جنبش طالبان، 

درخواست استرداد ۱۷ تن از اعضای بلندپایه جنبش اسلامی ازبیکستان، اول از همه، بی‌بی مکرمه و حکمت یولداشف، فرزندان طاهر یولداش بنیانگذار سازمان را مطرح کردند.

آنگاه به رسمیت شناسی طالبان به حیث یک اجنداء مطرح می شود.


جنبش اسلامی ازبیکستان تهدید جدی برای امنیت ازبیکستان است

با القاعده، طالبان و داعش همکاری می کند.

 عثمان غازی، یکی از رهبران آن، به داعش پیوست و در سال ۲۰۱۵ توسط طالبان کشته شد. حکومتهای دست‌نشانده آمریکا و اکنون طالبان، تروریست های ازبیک را در افغانستان پرورش دادند و می‌دهند، حتی به آنها پایگاه و قلمرو داده‌اند تا بتوانند آزادانه خودشان را تقویت کنند.

عبدالسلام حنفی با پیشنهاد تاشکند موافقت کرد، به کابل بازگشت و این موضوع را با سراج الدین حقانی وزیر داخله و ملا یعقوب وزیر دفاع طالبان در میان گذاشت. 


اما حقانی خیلی تند به او گفت: "بد می کنی! ما هرگز به دوستان و همرزمان خود خیانت نمی کنیم. این همه سال دوشادوش ما جنگیدند و حالا باید تسلیمشان کنیم؟ گربه ات را به آنها بده!"


از آن پس حذف و برکناری طالبان ازبک در شمال أفغانستان در دستور کار قرار گرفت.




خبرگزاری های رسمی و سطحی از کنار مهم ترین پیام نشست تاشکند رد شدند.

 شوکت میرضیایف از طالبان خواست روابط خود را با سازمان های تروریستی قطع کنند.

یعنی ازبکستان می داند که گروه های تروریستی چند ملیتی زیرفرمان طالبان درسرحدات ازبکستان خوابیده اند. 

سخن ضیایوف معنایش این است که دست طالب هنوز در دست شبکه های ترور بین المللی است و هیچ چیزی تغییر نکرده است. 

پیام روشن است: اگر با تروریست ها همکاری می کنید، شریک ما نیستید.

می دانند که یک گروه ترورستی چه گونه می توانید شراکت مشروع با قدرت های منطقه ای داشته باشد.

نظام سیاسی تروریزم همان ویرانه ای است که از ناتو و امریکا به میراث مانده 

این که با امیرخان متقی بغل کشی می کنند و ظاهرا از طالب به خاطر پول های بلوکه شده حمایت می کنند، یک چهره سیاست روسیه است. چهره دیگر سیاست روسیه، انتظار برای سپری شدن فصل دپلوماسی است.

چون طالب چیزی به نام إصلاحات و تغییر در شانش نیست.

هرچه از پروژه های مشترک اقتصادی درنشست تاشکند گفته و شنیده شده همه حرف های درون‌خالی است. 

تغییر وضعیت درجبهه‌ های جنگ همه برنامه ها را درهم می ریزد.

 

چرا میرزایف چنین پیامی فرستاد؟  چرا تاشکند به طالبان اعتماد ندارد؟

عبدالعزیز کاملوف حدود ۳۰ سال است که مسوول روابط با طالبان است. چیزی است درحد زلمی خلیلزاد ازبکستان و ضمیرکابلوف روسیه

همه دپلوماتیک عمل می کنند. اما میرضیایف به طور غیرمستقیم طالبان را به همکاری با سازمان های تروریستی متهم کرد. 

تاشکند مدت ها پیش از طالبان دلسرد شده بود، اما سعی کرد آن را نشان ندهد.

این تصویری است که دپلومات ها می دهند. 

اما ارتش و سرویس های استخباراتی ازبیک تحلیل متفاوتی از وضعیت دارند و واقعاً نگران فعال شدن سازمان های تروریستی در افغانستان طالبانی استند، 

چرا؟

زیرا اطلاعات کافی در مورد وضعیت دارد. 



در اینجا برخی از نکات برجسته قابل ذکر است:


در ۱۸ می، زمانی که داعش هفت راکت را از شهرستان شور تپه در ولایت بلخ به سمت ازبیکستان شلیک کرد، تاشکند با رژه سه روزه در مرز با افغانستان با ۵۰ هلیکوپتر و هواپیمای نظامی پاسخ داد

قدرت نمایی کرد.

در ۵ جون ۵ راکت دیگر به خاک ازبیکستان انداخت کرد. از همان جایی که اولین بار شلیک کرده بود.

ازبکستان اولی را رد کرد و دومی را تایید.

اما هیچ یک قابل کتمان نبود. 

تاشکند می‌داند که داعش تحت حمایت طالبان به‌ویژه شبکه حقانی است. 

چرا طالبان می توانند دزدی را که درکابل جرم کرده در هرات دستگیر کنند اما نمی تواند حتی یک شهروند ازبیکستان را که راکت شلیک کرده و پس از اتمام کار، صاف و ساده به مزار شریف رسیده است دستگیر کند؟


مورد دیگر این است:

 امیرخان متقی در کنفرانس تاشکند گفت: "پس از روی کار آمدن طالبان، ۱۸۰۰ داعشی از زندان های پلچرخی و بگرام آزاد شدند. اما فعالیت های داعش تحت کنترل کامل است". پیش از این طالبان گفته بود که جنگجویان داعش توسط حکومت غنی آزاد شده اند. هرچند به رسمیت شناختن حضور داعش در افغانستان به خودی خود جالب توجه است، اما از سوی دیگر حکایت از شدت اختلافات میان تاشکند و طالبان دارد.

ظاهراً کشته شدن ۸ داعشی به رهبری یونس ازبیکستانی در ۱۱ ژوئن توسط طالبان در شهر طالقان مرکز ولایت تخار که به طور رسمی از سوی حکومت آنها تایید شده نیز با همین روابط دو طرف مرتبط است.

در واقع، بسیار ساده لوحانه خواهد بود 

 باور کنیم طالبان روابط خود را با سازمان های تروریستی قطع خواهد کرد. 

ملا عمر، بنیانگذار جنبش طالبان، میهن خود - افغانستان را به امریکا داد، اما اسامه بن لادن - رهبر القاعده را نداد. میرضیایف هم ساده لوح نیست.