-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ آبان ۸, یکشنبه

عاطف مشغل ا وسیمه بادغیسی را به نام خانمش به ترکیه رساند

 

صلاح الدین ربانی، پشاور زادۀ نرم گردن وزیر خارجه بود.

او تسلیم باندیست ها بود.



عاطف مشعل 

از ۳۰ قوس ۱۳۹۷ الی ۴ اسد ۱۳۹۹ به حیث سفیر در پاکستان بود.

 عاطف مشعل به همکاری سلام رحیمی سفیر شد .

مشعل در اول جدی ۱۳۹۷ آغاز به کار کرد.

عاطف مشعل به این دفتر و آن دفتر سر می زد که عکس رییس صاحب منظور اشرف غنی چرا کم است.

به همکاران گفت که نصف‌تان جاسوس و نصف‌تان چاپلوس هستید. رفتار و گفتارش با همکاران شبیه رفتارهای معمول در میدان‌های ورزشی و کریکت و خلاف اصول و نزاکت‌های دیپلماتیک و دفتری بود. 


 در حالیکه در وقت زاخیلوال تصاویر غنی در حتی راه رو های سفارت بود و حتی به خاطر اینکه او را سفیر ساخته باید تصاویر اشرف غنی در آشپزخانه و تشناب ها هم باشد.


 اما زمانی که کارش پایان یافت، محب ،اشرف غنی و مسولین ریاست امنیت ملی را سخت به باد انتقاد گرفته و از طالب و داعیه طالب دفاع می کرد.

تعداد زیاد کارمندان محلی سفارت را به بهانه های واهی و حتی جاسوسی برکنار و جایش افراد بی سواد را از کرکت بورد آورده بود که بیشتر شان چند روز بعد گم می شدند.

کارهای مهم و حساس سفارت را از دیپلومات ها گرفته به کارمندان محلی می داد.

در نزدیک به دو سال ماموریت اش شاید انگشت شمار روزهای باشد که مشعل ساعت ۹ صبج به دفتر آمده باشد.

 اکثرا ساعت ۱۲ می آمد و تا نا وقت های شب هم اینجا و آنجا با دختران تا نیمه های صبح چت می کرد.

رفتارش با کارمندان و دیپلومات ها مانند رفتارهای معمول در میدان های ورزشی و کرکت .

حتی یک کارمند محلی به نام خالد امیری را با چیغ و هیاهو در صحن سفارت گفت که برکنار هستی و چند دقیقه بعد تصمیم اش را پس گرفت.

در فساد اداری و مالی بسیار کارکشته .

سفارت افغانستان در پاکستان سالانه یک و بیست هزار دالر پول لابی گری داشت که این پول باید مصروف لابی به احزاب و شخصیت های پاکستانی می شد.

 یک دالر را به کس نداده اسناد جعلی به وزارت امور خارجه می فرستاد و در یک سال که این آدم سفیر بود صلاح الدین ربانی وزیر امور خارجه بود و یک مکتوب در مورد تخطی های این آدم نیامد.

تعدادی دریوران خیالی زیاد داشت و معاش آنان را هم خود مشعل تعیین می کرد و وزارت امور خارجه افغانستان در برابر این عملکردها خاموش بود.

دیپلومات ها را به الفاظ و کلمات رکیک حتی چاپلوس و جاسوس خطاب می کرد و همه از او دلگیر شده بودند.


 در سال ۱۳۹۹ چندماه قبل از ختم وظیفه اش توسط وزارت خارجه پاکستان

 فراخوانده شده بود به مسول بخش وزارت دروغ گفته بود که من مریض استم و معاون سفیر می آید.

 در حالیکه همان روز با پرواز خاص به قطر رفته بود و حتی رییس بخش افغانستان در وزارت خارجه پاکستان شماره پرواز طیاره را به معاون سفیر داده بوده در ملاقات.

در پشاور یک منطقه به نام افغان مارکیت نام دارد و جنجالی است افغانستان ادعا می کرد که ملکیت افغانستان و پاکستان می گفت مربوط به پاکستان است 

پولیس پاکستان بیرق افغانستان را از افغان مارکیت پایین آورده بود و سفیر با تعدادی از دیپلومات ها مانند بچه های فلم رفتند به پشاور و بیرق را پایین آوردند.

دوباره بیرق افغانستان پایین کشیده شد.

 مشعل به حکومت مشوره داد در واکنش به این کار جنرال قونسلگری در پشاور بسته شود که بسته شد.

 و فشار کار ویزه و مسایل دیگر به اسلام آباد آمد و کمیشن کاران سفیر در این بخش ها شدیدا فعال بودند.

 اما دیگر کارمندان را دزد و خیانت کار خطاب می کرد.

فضای شدیدا بی اعتمادی و جاسوسی را در بخش های سفارت و دفاتر فعال 


نموده بود و حتی افراد مربوط به سفیر شماری از دیپلومات ها را در پاکستان

 تعقیب می کردند و سفیر به تمام دیپلومات ها برچسپ جاسوسی به این حزب و آن حزب می زد.

سر مقامات وزارت امور خارجه از جمله ادریس زمان و پسانتر ها چخانسوری هیچ به اصطلاح  خبر نبود و به نامه ها و مکاتب شان هیچ وقعی نمی گذاشت.

صلاح الدین ربانی که در بیرون پهلوان پنبه بود در مدیریت اوضاع وزارت و سفارت ها بسیار ضعیف بود و از رحیم الله قطره مستشار سفارت که هم حزبی و هم تبار ربانی بود و مشعل دفتر قطره را مهر و موم شده  و از سفارت اخراج شده بود حمایت نکرد.

 بعد از استعفای ربانی و آمدن ادریس زمان، ادریس زمان مکتوب ابقای قطره را ارسال کرد اما مشعل به قطره اجازه کار در پاکستان نداد و قطره خدمتی به قونسلگری در کراچی تعیین گردید .

قطره با یک دیپلومات سفارت مشاجره لفظی و فزیکی نموده بود و روی همین موضوع رابطه اش با سفیر به شدت تیره شده بود. 

در جمهوریت غنی کسانی که کارایی شان از بین میرفت پیش از برکناری از فرد موردنظر خواسته می شد تا استعفا دهد و قرار بود زودتر کنار گذاشته شود به دلیل اینکه سلام رحیمی از ریاست دفتر اشرف غنی کنار گذاشته شده بود.

تا این که پای سلام رحیمی از ارگ کنده شد.

 اما یک سال دیگر هم به حمایت هارون چخانسوری سرپرست وقت وزارت در سفارت ماند تا اینکه در اسد ۱۳۹۹ وظیفه اش خاتمه یافت و به جای اینکه دوباره کابل برود از پاکستان به خارج سفر نمود و حتی اموال و اجناس سفارت را که در اقامتگاه اش بود را به درستی حسابی نداد.

چندین کارت که سفیر دارد از جمله کارت دیپلوماتیک و کارت میدان هوایی را به وزارت امور خارجه پاکستان برنگشتاند و سفیر بعدی نجیب الله علی خیل مدتی بی کارت بود.

می گفت به فلانی اخطاریه درج سوانح اش شود و به دادستانی معرفی شود.

در فساد اخلاقی شامل بود.

 وسیمه بادغیسی معاون کمیسیون انتخابات را به نام خانمش از مرز تورخم به پاکستان و بعد به ترکیه انتقال داد.

 وقتی از وزارت خارجه مکتوب آمد که پاسپورت سیاسی وسیمه باطل است مکتوب قید دوسیه شد.

از کرکت بورد به حیث سفیر و دیپلومات! در حالیکه شعار اشرف غنی کثیف شایسته سالاری بود.

از فساد و استفاده جوی های این آدم در امنیت ملی وقت هم دوسیه های است.