-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ آبان ۴, چهارشنبه

نقشه جنگ گاز انبری برضد ایران

 

از آذربائیجان تا ولایات هرات و فراه

 دم چشم سپاه پاسداران دستمال سرخ تکان می دهند



سپاه پاسداران ایران لشکرهای زرهی، پیاده و موشکی را به طرف آذربائیجان حرکت داده است.

سردار محمد پاکپور، فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران:

ما هرگونه تهدید را قاطعانه پاسخ می دهیم.

چه تهدیدی از سوی آذربایجان علیه ایران متصور است که این چنین قشون کشی را اجتناب ناپذیر کرده؟


این لشکرکشی درواقع برای مقابله با ترکیه و اسرائیل است.

رویکرد تهاجمی آذربایجان

قصد اشغال بخشی از خاک ارمنستان به عنوان، نقطه اتصال مرزی بین ارمنستان و ایران

بستن دروازه روسیه و ارمنستان به روی ایران

تغییر ژئوپلیتیک منطقه قفقاز جنوبی


بعد از جنگ ۴۴ روزه پاییز ۲۰۲۰ در منطقه قره باغ این منطقه از حساسیت بالایی برخوردار است.

ایران با ارمنستان دارای روابط راهبردی، مناسب و مساعد است.

در جریان جنگ پاییز سال ۲۰۲۰  با کمک مستقیم ترکیه، آذربایجان در سایه سکوت 

روسیه و به پیشرفت های گسترده ای در این مناطق دست پیدا کند.

باکو در صدد سوء استفاده از گرفتاری روسیه دراکرائین است.

 رزمایش جنگی ایران چه پیامی دارد؟

ایران هرگز از ۲۸ کیلومتر مرز مشترک خود با ارمنستان دست بردار نیست.

 این خط قرمز تهران است.

پیام روشن این رزمایش به باکو و ترکیه این است که باید ۲۸ کیلومتر مرز مشترک 

جمهوری اسلامی ایران و ارمنستان ثابت، پایدار و بدون تغییر بماند.


خط قرمز سیاست خارجی ایران در منطقه قفقاز، عدم تغییر ژئوپلیتیک به خصوص در 

مرزهای مشترک ایران و ارمنستان است. 

آیا ایران حاضر است با به رویارویی مستقیم با باکو هست؟

در حوزه دیپلماتیک قطعاً ایران سعی می کند مانع از هرگونه تغییر ژئوپلیتیک در منطقه قفقاز شود.

در حوزه میدانی، دفاعی و نظامی در حد برگزاری رزمایش ها باقی خواهد ماند و بیشتر از آن جلو نخواهد رفت. 

یعنی برای فعلن ایران تمایل ندارد با همسایگان خود وارد درگیری شود. 

شماری از ناظران ایرانی وضعیت حساس جنگی را می خواهند توضیح نرم افزاری کنند.

اما اردوگاه رادیکال قدرت درایران خودش را برای یک هجوم وحشتناک به آذربایجان آماده می کند.

ناسیونالیست ها دردستگاه قدرت از عدم برنامه ریزی و نوع 

عملکرد ضعیف دولت ها در رابطه به جریانات آذربایجان انتقاد می کنند.

می گویند که ضعف ها سبب شد که ایران بازیگر اصلی تحولات قفقاز، نیست. 

به خصوص ترکیه و اسرائیل در جنگ ۴۴ روزه در قره باغ در ۲۰۲۰ به عنوان بازیگر اصلی ثابت شده اند.

چرا؟

 ایران در چندین کشور دیگر درگیرجنگ است.

 اکنون بازیگر اصلی روسیه است، اما مشغول.

اما این که ایران درحال انفعال قرار دارد از ریشه نادرست است.

رژیم ایران، چه دربه شکل نرم ابزاری و چه درموقعیت عمل قاطع، هماره تهاجمی 

کرده است. 

به همان اندازه یی که سریع دست به تهاجم می زند؛ گاه تهاجم درحال انجام را متوقف می کند تا به دام نیفتد

مثلا طالبان به کنسولگری ایران در مزارشریف دیپلمات‌ها و خبرنگاران کشته شدند.

ایران از جنگ با همسایه شرقی خود منصرف شد، 

چرا ؟

هزینه های آن بیش از سرنگونی حکومت طالبان بود. 

سود و زیان،  تقابل با آذربایجان برای حفظ مرز مشترک با ارمنستان بیشتر از هزینه های آن برای ایران است یا نه؟ 

حتی اگر باکو رسماً تغییرات ژئوپلیتیک منطقه را کلید بزند؛ ایران نخواهد جنگید.

اما در عین حال باید واقعیت را هم در نظر گرفت؛ فعلا واقعیت این است که ایران تمایلی ندارد در حوزه میدانی و دفاعی به اقدامی بیش از برگزاری رزمایش و مانور نظامی تن بدهد. 

سیاست ثابت غرب استفاده از حربه های مختلف برای تحریک طرف مقابل در جهت آغاز جنگ و درگیری است.

 تبلیغات رسانه های اروپایی و آمریکایی باعث شد که روسیه و پوتین دست به تجاوز به خاک اوکراین بزند. 

همین برنامه برای ایران از طریق باکو و تحریکات آذربایجان، ایران را درگیر یک مناقشه مرزی و حتی جنگ تمام عیار کنند.

 سپس پای ناتو، آمریکا، ترکیه و اسرائیل به جنگ باز شود. 

دلیل دوم:  نگاه ناتو همان سیاست نگاه به شرق است. 

 به دنبال گسترش حوزه نفوذ خود است و به فراتر از مرزهای خود در اروپا می نگرد. 

حتی ناتو درصدد آن است که نقش روسیه و چین در سازمان ملل و شورای امنیت را کمرنگ کند. 

ناتو می خواهد ایران را در منطقه قفقاز تحریک کند تا وارد یک درگیری نظامی شود و به این دلیل، بهانه برای حضور ناتو شکل بگیرد

تهران مانند روسیه و پوتین در این تله نمی‌افتد و اتفاقا مانند چین نوعی هوشمندی و هوشیاری را به کار خواهد بست. 

تحریکات آذربایجان باعث نخواهد شد که ایران دست به اقدام نظامی و پیاده کردن نیرو در این منطقه بزند. 

اما حکم قطعی نمی توان داد. 

 تحولات در چارچوب زمانی و مکانی خود قابل تفسیر است. 

ایران به هزینه ها و سود این اقدام کاملاً واقف است.

دلیل:  روسیه بعد از جنگ اوکراین تمرکز خود بر مناطق پیرامونی را از دست داده است.

 تمرکز بر مدیریت جنگ اوکراین است. 

مسکو طوری عمل می کند که بتواند همه طرف ها را به خود وابسته نگاه دارد.

در سوریه / هم ترکیه، هم کردها/  در قفقاز هم همین طور، 

یکی از این محل های تضاد منافع مسکو – تهران به حوزه انرژی باز می گردد.

 یعنی روسیه و ایران می‌توانند نقش رقیب را برای تامین انرژی در قفقاز داشته باشند. 

به خصوص آنکه روسیه بعد از جنگ اوکراین با تحریم های گسترده در حوزه نفتی و گازی مواجه است و به دنبال مشتریان خود در حوزه انرژی است.