-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ آذر ۲۷, یکشنبه

طالب پاکستان، «عمق استراتیژیک» کابل است

 


یعنی حکومت کابل بدون قبایل پاکستان سقوط می کند

 درسرحدات چه جریان دارد؟


افغانستان از نظر موقعیت برای پاکستان یک دانه سرطان است. پاکستان برای افغانستان نیز تومور سرطانی است. درمان هردو کشور، جراحی راهبردی است.

نیاز هردو کشور به همدیگر هم حیاتی است.

پاکستان بدون یک افغانستان با ثبات، ثبات ندارد و راه به آسیای میانه بند است.

افغانستان بدون پاکستان درقفس تجاری می افتد.

نورولی محسود رهبر طالب پاکستان: در داخل پاکستان به چند دهه می توانیم بجنگیم.

به چی معنا؟

چند دهه جنگیدن با کدام اسلحه و لوژستیک؟

گفت: به کمک طالبان افغانستان نیاز نداریم. 

پاکستان این قدر بیچاره شده که با طالب نمی تواند بجنگد؟


ریاض‌محمدخان وزیرخارجه پاکستان هشدار داد «کشوری که گروه‌های خودمختار مسلح را در خاکش جا دهد محکوم به فناست.

طالب: مساله داخلی تان است.

جنگ روانی و فریب اذهان عامه است 

حامد میر در مقاله ی تحلیلی در واشنگتن پست: دوستی پاکستان با طالبان در معرض فروپاشی قرار گرفته است.

ماهیت طالبان، تنها برای محقق ساختن عمق استراتیژیک پاکستان در منطقه است 

که به واسطه آن، این کشور دو دوجبهه می جنگد.

 جبهه اولی افغانستان است که پاکستان تا حدودی در بر آورده سازی این عمق استراتیژیک، موفق عمل کرده است. اما در جبهه دوم برعلیه هند، هنوز هم با چالش های مواجه است.


 سناریو سازی برای یک سره کردن دیورند؟

سناریو است تا ذهنیت ها را به سمت دیگری، سوق دهند. پاکستان بدون طالبان أفغانستان شمالی را از دست می دهد.


ادعای حامد میر مبنی برشکست پاکستان درافغانستان رنگ سفارشی دارد.

 هنوز ازشکست خبری نیست. احتمالاً یک سناریوی دیگری در راه است.

 این شکست از دیدگاه حامد میر است نه دیدگاه محفل پشت پرده که درآی اس آی، أفغانستان تازه فتح شده را رهبری می کنند.

چرا این مقاله اجازه نشر در واشنگتن پست یافت؟

برای این که شاید یک سناریوی دیگری در راه است و از همین نسبت به طالبان ذهنیت جدیدی را آماده می کنند. 


حامد میر:  پس از تسلط طالبان، اعضای زندانی طالبان پاکستان که سال‌ها 

در مقابل اسلام‌آباد جنگیده بودند را رها کردند و حملات تروریستی در پاکستان ۵۱ در صد افزایش یافته است. 


یعنی طالب یک سازمان تروریستی است که گروه تروریستی را حمایه می کنند. 

چی شد که عمران خان می گفت طالبان زنجیر برده گی را شکسته و أفغانستان را آزاد کرده اند؟

این شکوه وشکایت دروغین درپس خود یک حرکت دیگری دارد.

سوال: بین طالب پاکستان و أفغانستان چی تفاوت است؟

کشوری که بر ویرانه های جهادیزم رنگ رنگ حکمرانی دارد. چرا باید به تشویش باشد؟

هردو مال پاکستان، هردو مرام واحد، هردو ضد تمدن و هردو به یک استراتیژی خدمت می کنند. برتری یکی نسبت به دیگری به از روی وفاداری به پاکستان است. 

اما یک نوع همبستگی میان تفکر پشتون خواهی طالبان و پشتون های آن طرف مرز وجود دارد که پاکستان باید با آن مقابله کند.

 رد پای هند قابل دید است.

سیاست طالبان برای مقابله با اسلام آباد، نوعی بازی برای بقا است. از شکست ها خیلی یاد گرفته اند. 

 حامد میر:  طالبان فکر می‌کنند ایالات متحده را شکست دادند و حالا می‌توانند پاکستان را نیز شکست دهند. 

اما دراصل چنین نیست. حلقه رهبری طالب می داند که چنین نیست. می داند که همه چیز زنده تحویل داده شد. می دانند که کرزی وغنی وخلیلزاد متحدانه یاری شان کردند.

حامد میر:  طالبان باید فقر را شکست دهند، نه پاکستان.

اما طالب چی وقت مدعی شده که پاکستان را شکست می دهد؟ 

این مساله دردایره منطق نمی گنجد. درخوشبینانه ترین حالت، تنها مسدود کردن عقبه شرقی وجنوبی طالبان، باعث شکست طالبان درافغانستان خواهد شد.

طالب پاکستان عمق استراتیژیک طالب أفغانستان است؟

عمق استراتیژیک طرح ناکام حمیدگل بود که اولین دست آوردش شکست درجنگ جلال آباد و جنگ جمیعت اسلامی با پاکستان بود. 

عمق استراتیژیک در موجودیت طالب نیز نتیجه نداده

اکنون طالب عمق استراتیژیک دارد در پاکستان به واسطه تی تی پی. حتی مناطق همجوار اسلام.

چنده جمع کنی زیاد است در سرحدات. خوستی ها به طالبان پاکستان کمک می کنند. خوستی ها افسران حزبی بودند. مسکو کوچک – احساسات ضد پاکستانی دارند. 

طالب کابل حاضر به جنگ با طالب پاکستان نیست.

 پشتونخوا به چندین ایالت تقسیم کرده اند در تشکیلات خود.

 می گویند شریعت کابل باید این جا هم تطبیق شود ورنه، دو نوع طالب با هم یکی می شوند.

حنا ربانی تهدید کرده بود یک جانبه حملات بر کنر، خوست و همجوار پاکستان.

طالبان کار پیشگیرانه کرده و حملات را خود شان شروع کرده اند.

 در ماه دسامبر 27 بار در خیبر پشتونخوا به شمول سند حملات کرده اند.

این معنای تضمین بقای طالبان درافغانستان است یا زمینه ییست به سرنگونی زودهنگام شان؟