-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ دی ۱۳, سه‌شنبه

«عمق استراتیژیک» از کابل به وزیرستان؟

 

ورود ده ها مستشار هندی به کابل

سازمان ملل دست به دامن «خلیفه» شد



رئیس استخبارات هند در سال 2001 در آستانه حمله امریکا به افغانستان: بگذارید که هردو – امریکا و پاکستان- با پای خود به گودال افغانستان سرنگون شوند.

بعد از 20 سال، امریکا خودش را ازگودال کشید اما پاکستان در باتلاق افغانستان گیرافتاده است. 

طالب اگر درافغانستان شکست بخورد در حوزه زیستی خودش یعنی در مرز ها و ایالت پشتونخوا پیروز خواهد شد. 


فیل درون خانه پاکستان ( تحریک تی تی پی) مست شده است. تهدید های پاکستان به حمله، نشان می دهد که تحولی غیرعادی در روابط کابل و اسلام آباد رخ داده است.

چه تحولی آمده بین طالب و پاکستان

طالبان دیگر یک جریان یک دست نیست و در مقام معامله، کارکشته تر از هر رژیم دیگر است.

قرار گزارش ها دو رویداد تازه رونما شده است.

محمدرضا بهرامی، سفیر پیشین ایران در کابل می‌گوید تحریک طالبان پاکستان در افغانستان به «عمق استراتژیک» دست یافته است.

سیاست و استراتیژیک پاکستان چطور به چالش کشیده شده

کدام نیروها تئوری «عمق استراتیژیک» را سرچپه کرده اند؟

از زمانی که افغانستان ساختارهای خود را ازدست داد

تئوری عمیق استراتیژیک پاکستان به میان آمد.

اکنون سیاستگران ارشد سپاه پاسداران می گویند که در حال حاضر، طالبان پاکستان «عمق استراتیژیک» طالبان افغانستان در پاکستان شمرده می شوند. 

شما چه فکر میکنید؟

در همین حال:

به حواله منابع آگاه و غیر رسمی درکابل در یک ماه اخیر حدود 180 تن از مستشاران نظامی و افراد عملیاتی هندوستان وارد کابل شده اند. 

هدف شان کمک به تحکیم موضع اطلاعاتی طالبان است. 

طالبان اکنون یک بدنه واحد نیست و به فرکسیون های سیاست تقسیم شده است. 

چه رابطه ای بین سخنان محمد رضا بهرامی دپلومات ارشد ایرانی با گزارش در مورد ورود 180 عامل امنیتی و نظامی هند به افغانستان وجود دارد؟

پاکستان بی تردید، از جریان ترافیک شبکه های اطلاعاتی در حیاط خلوت افغانستان ( که چندان خلوتی هم نیست) آگاه است.

به همین سبب وزارت دفاع آن کشور ازین می گوید که گزینه نظامی روی میز است. 


آیا بین هند و ایران به عنوان شرکای راهبردی، در افغانستان اهداف آینده برنامه ریزی شده است. یعنی همسویی دارند؟

هند و ایران و روسیه در افغانستان منافع راهبردی با هم مشابه دارند. 

هنوز خیلی دشوار است گفته شود که چی حادثه ای روی خواهد داد. اگر این گزارش ها در چهارچوب یک برنامه در سطح کشور ها مطرح باشد؛ پاکستان تاوان سختی خواهد داد. 

همین مساله را طالبان می دانند. طالب شاید تلاش دارد خودش را از افتادن زیر پای پیلی بیاندازد که خودش پرورش داده و اکنون به پیل مست درون خانه تبدیل شده است. 

پیل مست درون خانه پاکستان، طالبان پاکستان است که اگر رویش سرمایه گزاری شده باشد، اولین پیامدش عقب نشینی پاکستان از افغانستان شمالی به طرف کابل است. 

برای مردم افغانستان این مساله از رویای های تاریخی است که هیچ گاه محقق نشده اما اکنون برخی نشانه ها دیده می شود. 


در تحول دیگر

به نظر می رسد که جامعه جهانی برای جلوگیری از وقوع یک انفجار اجتماعی در افغانستان دست به دامن سراج الدین خلیفه شده است.

مارکوس پوتزل فرستاده ویژه دبیر کل سازمان ملل برای افغانستان دیدار با خلیفه

خواستار مداخله وی به بحران ممنوعیت دختران از آموزش و کار، شده است. وزارت داخله دراعلامیه ای نسبت به این موضوع اشاره کرده است.

خلیفه گفت که رهبری امارت برای حل این مشکل تلاش هایش را استمرار بخشیده تا یک راه معقول ودایمی برای این معضل پیدا شود.