-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

جستجوی این وبلاگ

۱۴۰۱ بهمن ۳, دوشنبه

پوتین: جنگ جاری ادامه نبرد با هیتلر است!

 

موضع تعجب آور ایران:

 تصرفات روسیه در اکرائین را به رسمیت نمی شناسیم



هشتادمین سالگرد شکسته شدن محاصره لنینگراد، مراسم ویژه ای با حضور پوتین 

اول به یکی از کارخانه های تولید تانک از زمان استالین رفت.

تنها در همین کارخانه ۶۵ هزار نفر کشته شدند. تمام کشورهای اروپائی در محاصره لنینگراد نقش داشتند. 

محاصره  در ۱۸ جنوری ۱۹۴۳ شکسته شد. 

هدف نابودی روسیه است. جنگ اکرائین ادامه جنگ دوم جهانی است.

 در اوکراین نازی ها را حاکم کردند 

 کسانی را که با اشغالگران آلمانی همکاری کردند. کسانی که از نازی های اوکراین حمایت می کنند نئونازی هستند.

دولت اوکراین در نتیجه یک کودتای غیرقانونی در سال ۲۰۱۴  قدرت را بدست گرفت.

تصمیم برای شروع عملیات ویژه نظامی تصمیمی دشوار، اجباری اما ضروری و لازم بود.

در حمله ارتش آلمان هیتلری به روسیه نیز ارتش های غربی فعالانه در محاصره لنینگراد شرکت کردند

پوتین: سرکوب نازی ها در اوکراین – ختم جهان تک قطبی 


حسین امیرعبداللهیان، وزیر خارجه ایران گفت که به رغم «روابط ممتاز تهران و مسکو» ایران حاضر نیست که الحاق کریمه، لوهانسک و دونستک را به روسیه به رسمیت بشناسد.

این درحالی است که ایران عملا در جنگ اکرائین حضور دارد و مقامات اکرائین بارها این موضوع را گفته اند. 


ایرانی ها از همان نخست الحاق کریمه را به روسیه تاییدنکردند.


ایران،تمام کشور های آسیای میانه،چین،پاکستان ... از الحاق طلبی و تجزیه می ترسند.

اگر تایید کنند همان سناریو ممکن است شامل حال خود شان نیز شود. 


 ایران ترس دارد. امریکا چهل سال است که به تجزیۀ ایران فکر میکند.

 تجزیه طلبان بلوچ، عرب، کرد و آذری ایران بی پروا و با خاطر جمع به کار خویش ادامه می دهند.

با این حال، ایران شریک راهبردی روسیه است. درجنگ أفغانستان، سوریه، لبنان و یمن مواضع شان مشابه است. 


دپلوماسی ایران در چند نموار و چهره بازی می کند. 


صد در صد با تفاهم روسیه است، چون قرار است در موضوع سوریه به ماسکو سفر کند.

درحالی که ایران عملا در جنگ اکرائین دخیل است، اعلام مخالفت با الحاق اکرائین شرقی به روسیه، یک سناریوی از قبل قبول شده بین دو طرف است. 

بلوچ، آذری، کرد وعرب هم خواهند گفت که ما هم حق داریم مثل اکرائین لوهانسک و دونتسک از آن کشور جدا می شویم. 


یک احتمال ضعیف دیگرهم وجود دارد.

امریکا حق اتومی ایران به رسمیت بشناسد و یا امتیاز قوی بگیرد .

 در مورد طالبان هم روسیه اگر طالبان برسمیت بشناسد ایران قبول نخواهد کرد.

 گرفتن خاک یک کشور دیگراگر جاری باشد باشد فردا پاکستان افغانستان را جز خاک خود محاسبه می‌کند.

 ترکیه آذر بایجان و به همین ترتیب شیرازه نظم جغرافیایی کل کره زمین برهم می خورد. 

چرا؟

هیچ قلمرو جغرافیایی طبیعی شکل نگرفته

هرجغرافیای سرزمینی برای بخشی از مردم آن یک جبر است. 

 همین طور ضعیف جز کشور های قدرت مند می‌شوند

این به معنای جنگ همه با همه جنگ بدون تاریخ


ایران از چند جبهه سخت در تشویش است . انگلیس و اسرائیل روی بلوچستان بزرگ کار دارند.

 قسمت های پاکستان افغانستان و زاهدان ایران جدا می‌شوند.  

از دیگر طرف کردستان که خیال آزادی و انفصال دارد.

ایران با خطرات جدی تر از دیگرکشور ها مواجه است.

اگر یک دیوار این قلعه حاکمیت ایران کنونی فروبریزد، دیگر ایرانی وجود نخواهد داشت. 

 اسرائیل، ترکیه، و امریکا روی بخش های آذری نشین ایران کار دارند که با آذربایجان یکجا شوند

 

در زمان سلسله قاجاري های ایران قسمت های مهم ایران به 

روسیه تعلق گرفت و بخشی از آذربايجان و همچنان هرات طبق معاهده پاریس و فشار هند بریتانیایی از بدنه ایران قطع شد. 

اگر ايراني ها به الحاق سرزمین ها دراین جا و آن جا 

نظرمساعد نشان دهند كردن ها را به رسميت بشناسند از همه اول تر در انظار بین المللی تجاوز روسيه را رسميت می دهد. 

گرچه ایران از حمله روسیه به اکرائین رسما به نحوی حمایت کرده. مثالش اظهارات شخص خامنه ای بود. 

بازی وارونه حسین عبداللهی در واقع کاهش فشار ها بالای ایران است. 

روسیه زیر چرخ یک آزمون تاریخی دیگر گیر کرده است. اگرپیروزنشود وجود نخواهد داشت. 

رابطه سخنان وزیرخارجه ایران می تواند ربطی به یک رشته شک وتردید ها در میان مقامات روسیه داشته باشد که نسبت به عاقبت جنگ نگرانی دارند. از پیروزی در جنگ اطمینان ندارد. 

سخن اخیر دیمتری میدویدوف در مورد کاربرد سلاح هسته ای نشانه عدم موفقیت نظامی روسیه است. کودکانه بود. 

نشانی از ضعف داشت.